DE YPENSPINTKEVER 



(Kccoplogasler Scolyliis) Ic Dordrcclil , 



MEBEGTïDEELD DOOR Di'. II. J. MENALDA VAN SCHOUWE NBURG. 



In het voorjaar van 1869 ontving ik een stnk bast van een Ypen- 

 boom, die verdacht werd gehouden door den spintkever te zijn aan- 

 getast , met verzoek daaromtrent een nader onderzoek in te stellen. 

 De kenmerkende ronde gaatjes , die door het vrouwelijk insect door de 

 schors tot op het hout geboord worden, ten einde in gangen van on- 

 geveer 3 duim lengte, loodrecht naar boven en naar beneden van de 

 gemaakte opening, hare eieren (20 — 50) te leggen, waren in grooten 

 getale aanwezig; van de dieren zelf was echter in het stuk bast na- 

 tuurlijk niets te vinden. Ten einde mij nader te overtuigen, zocht ik 

 den zieken boom op en vond dezen op de Vest, aan het eind van 

 Steegoversloot. Op verschillende plaatsen had de dikke stam zijn bast 

 reeds geheel verloren en elders kon deze er zonder veel moeite worden 

 afgenomen; het spint was zacht en ging hier en daar reeds in bederf 

 over; dezelfde gaatjes, die in de schors 'aanwezig waren, vond ik daarin 

 terug. Toen ik met mijn mes in de nabijheid dier openingen een wei- 

 nig van het zachte hout had weggenomen, kwamen de dikke, vleezige, 

 geelachtige larven van den Ypenspintkever te voorschijn, waarvan er 

 in weinig tijds een groot aantal konden verzameld worden. Bovendien 

 had ik het geluk twee lijken te vinden van het volkomen insekt, die 

 in alle opzichten overeenkwamen met de beschrijving van het torretje, 

 dat o. a. in 1858 in ons vaderland een belangrijke schade aan de 

 Ypenboomen in den omtrek van Culemborg heeft aangericht. (Zie daar- 

 omtrent de opstellen van Dr. j. wttewaal in N''. 43 en 44 van de 

 Landbouwcourant voor 1858.) 



De door mij gevonden torretjes hadden eene lengte van ongeveer 

 3 m.m. ; de kop en het borststuk bezaten een zwarte , de dekschildon 

 een roodachtig-bruine kleur; het achterlijf was, zooals de naam van 

 Eccoptogaster uitdrukt, aan de buikzijde als weggesneden. De larven 

 waren iets grooter, dik, vleezig, gekromd en hadden een kaasachtige 

 kleur, terwijl zij naar achteren smaller werden. 



