EEN MERKWAARDIG PLEKJE, 



DOOR 



Dr. H. HARTOGH HEUS VAW ZOUTEVEEN. 



Het erf van den landbouwer j. van der kooy , even buiten Delft 

 aan de westzijde van den straatweg naar Eotterdam gelegen , is een 

 merkwaardig plekje. Op dat stukje grond van slechts enkele aren grootte 

 werden in den loop van het jaar 1870 twee hoogst merkwaardige fei- 

 ten van zeer verschillenden aard waargenomen. Vooreerst vond men 

 daar den 2''^" April by het graven van een kelder op ongeveer 6 meter 

 afstands van den weg, op eene diepte van 1,30 meter onder den bega- 

 nen grond , in de vaste kleilaag een menschelijk geraamte ; in de tweede 

 plaats ontstond vier maanden later op datzelfde erf bij het inheien 

 van ijzeren buizen voor een Norton-pomp eene intermitteerende bron, 

 die, behalve water, ook brandbaar gas opleverde. Wij zullen beide fei- 

 ten eenigszins uitvoeriger mededeelen, wat nauwkeuriger beschouwen. 



Tijdens het vinden van het geraamte , bevond ik mij niet te Delft 

 en kon mij dus tot mijn spijt niet onmiddellijk naar de vindplaats 

 begeven, zoodat ik mij niet met eigen oogen kon overtuigen, of de 

 kleilaag, waarin men het geraamte aantrof, sedert de vorming onaan- 

 geroerd was gebleven, zooals men beweerde. Zoo dit door deskundigen 

 geconstateerd ware geworden, zou het ons tot het besluit moeten voe- 

 ren , dat het lijk , waarvan het geraamte afkomstig was , reeds bij de 

 vorming der kleilaag daarin bedolven was geworden, en dat dus deze 

 menschelijke overblijfselen uit lang vervlogen, vóór-historische tijden 

 afkomstig waren. 



De afmeting en de zwaarte der beenderen deden vermoeden, dat zij 



toebehoord hadden aan een forsch gebouwd man, die, te oordeelon 



4» 



