NAJAARSDRADEN. 93 



Zij, wie dit gelukt was, verhief op hare acht poten zich zoo hoog 

 mogelijk op, met den kop in den wind, strekte het achterlijf schuins 

 opwaarts en dreef een spindraad daaruit , welke in den wind fladderende 

 steeds langer werd. Als de draad ongeveer 7 tot 10 meters lang was , 

 liet de spin zich van haar steunsel los en zweefde door de lucht heen, 

 gedragen wordende op dien draad. Als deze spin vertrokken was, zette 

 eene andere zich op dezelfde plaats neder, om later evenzoo weg te 

 zweven. Daar er nu op de bladen enz. , met een woord schier op alle 

 vrije plekken , spinnen aanwezig en op genoemde wijze bezig waren , kan 

 men nagaan , in welke ontelbare hoeveelheid de najaarsdraden gevormd 

 werden. Verscheidene draden vlogen ineen en vereenigden zich tot vlokken ; 

 andere bleven zich aan andere struiken en boomen vastkleven. Als dit 

 plaats had, klommen de spinnen dadelijk tegen die voorwerpen op, om 

 op een vrije plek aldaar dezelfde handelwijs te herhalen. Waar zich 

 vele draden tot vlokken vereenigd hadden en door de lucht dreven, 

 zag men verscheiden spinnen, te zamen op deze zwevende schepen zit- 

 tende, behageiyk door de lucht drijven. 



Het waren spinnen van verschillende gedaante, doch meest soorten 

 van het geslacht Murophantes , dat zijn die kleine levendige zwarte spin- 

 netjes, welke onder den naam van gelukspinnetjes bij de dames nog 

 het lichtst genade vinden. Van de grootere soorten waren het slechts 

 jonge dieren, welke op de draden zweefden. 



Dat zij op deze wijze verre afstanden kunnen afleggen, blijkt uit de 

 berichten van zeevarenden, die verklaren, dat zij soms op den afstand 

 van 10 mijlen van de kusten van Afrika zagen, hoe gansche zwer- 

 men van spinnen zich op de masten en het touwwerk der schepen 

 hadden vastgehecht. 



Waarom de spinnen deze draden juist in het najaar vormen, is niet 

 recht duidelijk. Het denkbeeld, dat ohlert onder anderen oppert; dat 

 zij een reisje van vermaak in het najaar doen, als zij door overvloed 

 van voedsel weinig te doen hebben, en zij zoo althans eens in het jaar 

 het voorrecht van andere, vliegende insekten willen hebben, herinnert 

 wat al te veel aan eene Ferienreise van een Duitschen geleerde om ern- 

 stig in aanmerking te komen. Eer zou ik het willen vergelijken met 

 het trekken der vogels of het zwermen der bijen. De spinnen, in het 

 najaar in onbedenkelyk groot aantal voorkomende , trachten zoo andere 

 plekken te bereiken, waar zij niet door het groot getal hunner mede- 

 schepselen gehinderd worden. 



