AFNEMING VAN DE ÏNLANDSCHE BEVOLKING OP 

 NIEUW-ZEELAND. 



Het is een opmerkelijk verschijnsel, dat de inlandsche bevolkingen 

 overal , waar zich Europeesche koloniën hebben gevestigd , van jaar tot 

 jaar afnemen. De gansche bevolking van Tasmanië , ten zuiden van 

 Nieuw-Holland gelegen, is reeds geheel of althans op een paar perso- 

 nen na uitgestorven. En het schijnt wel, dat zelfs het anders kracht- 

 vol menschenras, 't welk oorspronkelijk Nieuw-Zeeland bewoonde, het- 

 zelfde lot te gemoet gaat. Althans de laatste officieele opgave van de aldaar 

 in 1867 gehouden volkstelling geeft wel aanleiding tot deze voorspelling. 



Uit de te Auckland uitgegeven Abstracts of certain principal results 

 of a census of NewZealand taken in December 1867 is gebleken, dat de 

 volkstelling, op den 19 December 1867 gehouden, eene geheele blanke 

 of Europeesche bevolking van 220.092 zielen aanwees, waaronder zich 

 1455 militairen met inbegrip van hunne vrouwen en kinderen bevon- 

 den. Wanneer nu dit cijfer vergeleken wordt met dat van het jaar 

 1858, dan blijkt daaruit, dat de blanke bevolking sedert dien tijd met 

 271 procent, derhalve jaarlijks gemiddeld 30 procent is toegenomen. 

 De inlandsche of Maori-bevolking is daarentegen, hoewel niet in de- 

 zelfde verhouding, toch zeer snel afgenomen. Deze vermindering be- 

 droeg van 1861 tot 1867 jaarlijks 5 procent. In het begin van het 

 jaar 1861 schatte men namelijk het getal inboorlingen op 55.336 zie- 

 len. Eene approximatieve telling gaf in den aanvang van 1861 een ge- 

 tal van 38.540. Van deze som komen er 37.107 voor het noordelijke en 

 1433 voor het zuidelijke eiland. Daar zich op dit laatste in 1861 nog 

 2280 Maoris bevonden, zoo kan men daaruit opmaken, dat het uit- 

 sterven der inboorlingen een algemeen geldend verschijnsel is. Het kan 

 echter zeer wel zijn, dat de telkens herhaalde oorlogen, die tusschen 

 de verschillende stammen op het noordelijk eiland bestaan , de afne- 

 ming van bevolking zeer in de hand werken. ' 



Dr. A. T. Reitsma. 



' Uit Dr. A. petermann's Miitheilungen über ivichtige neue Erforschunqeyi auf 

 dem Oesammtgehief, der Geographie , 1869, bl. 72. 



