DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 99 



Wie op de Lochemsche heuvels zelven een groote verscheidenheid 

 van planten zoekt, zal teleurgesteld worden. Niet op, maar rondom 

 de heuvels ontvï^ikkelt zich, door den invloed van het afstroomende 

 water, de rijkste plantengroei, gelijk lucretius reeds uitmuntend 

 heeft opgemerkt. De grond is hard, bijna overal vol grind, en door- 

 kliefd met de geulen, die het afstroomende regenwater heeft ach- 

 tergelaten. Heideplanten , rendiermos , bundgras , de groote brem 

 {Sarothamnus vulgaris) , en hier en daar de blaauwe bloempjes van de 

 klokjes en het schaapskruid (Jasione montana) zijn bijna de eenige 

 planten, die om en bij de talrijke dennen gevonden worden. Die den- 

 nen zijn er in den laatsten tijd meer en meer aangeplant ; voorheen 

 waren de heuvels kaal of voor een deel met eiken en berken begroeid. 

 De beplanting met dennen is eerst in den laatsten tgd met kracht 

 doorgezet en daardoor voorzeker een groote verbetering tot stand ge- 

 bragt , niet alleen voor de heuvels zelven , maar ook voor de omlig- 

 gende bouwlanden, daar begroeide hoogten een grootere gelijkmatigheid 

 brengen in het vochtgehalte van dampkring en bodem. 



Aan den voet der heuvels, in slooten, greppels en langs holle voet- 

 paden, is de plantengroei weliger. De Convallaria midtijlora met hare 

 lange sierlijk gebogene stengels en hangende wit-groene bloemen, de 

 groen-geel bloeijende gamander {Teucrium Scorodonia) , de adelaars- 

 varen {Pteris aquüina) en de moeras-andoorn {Stachys palustris) met 

 zgn lichtviolette bloemaren, groeijen hier onder de struiken. — Die 

 lommerrijke paadjes en loofgangen hebben iets aanlokkends; doch men 

 moet zich dikwijls door hoopen dorre bladen en overhangende takken 

 heenwerken en zorgen dat men het hoofd niet stoot aan de zware wil- 

 genstammen, die soms schilderachtig dwars over den weg hangen. — 

 Aan de eene zyde ligt de begroeide helling des heuvels, aan de andere 

 een wal, die de sloot of het pad van de bouwlanden scheidt. Overal 

 zijn die walletjesbedekt met moszoden, waaronder een haarmos {Pohjtvkhum 

 nanum) met witbehaarde kopjes , de Bartramia j)07niformis met ronde 

 vruchtjes, en talrijke dekmossen {Ilypnum). — De overhangende wil- 

 genstammen zijn kort, maar zeer dik, schilderachtig, knoestig en ge- 

 scheurd. Als grillige wangedrochten staan zij u in den weg, en breiden 

 de armen naar u uit, terwijl hunne gezwollen koppen u zwijgend 

 schijnen te vragen: Wat doet gij hier? 



De wilg is in ons land een echt nationale boom, niet alleen omdat 

 hij hier , vooral in de lage streken , zeer talrijk is , maar ook omdat 



'T* 



