BE LOCHEMSCllE BEUG EN ZIJNE OMGEVING. 109 



van oudere vormingen te vertoonen; de diluviale grond wordt hier 

 en daar afgewisseld door tertiaire leemlagen, die voornamelijk bij 

 Winterswijk het meest gevonden zijn. — Met die wijziging in den 

 bodem gaat ook eene wijziging in den plantengroei gepaard; wij vinden 

 hier planten, die westelijker, zelfs op de diluviale gronden niet worden 

 gevonden. — Deze wijziging moet echter minder aan de chemische 

 eigenschappen der verschillende bodems worden toegeschreven dan aan 

 hunne meerdere of mindere vastheid , poreusheid en vochtgehalte. 



Een der meest kenmerkende van deze planten is de rijsbes of water- 

 bes ( Vaccinium uliginosum), die in ons land alleen in den Gelderschen 

 Achterhoek gevonden is. Deze gelykt eenigzins op de boschbcs 

 (F. Myrtülus), doch zij groeit veel hooger, soms tot 2 — 3 voet; hare 

 takjes zijn houtiger, hare blaadjes donkergroen, van achter zeegroen 

 en fijn geaderd , hare bloemen zijn talrijker en staan in trosjes bijeen , 

 en hare vruchten zijn grooter en flaanwer van smaak dan die 

 der boschbes. Zij groeit op het geheele noordelijke halfrond, zoo- 

 wel in Europa, Azië als in Amerika, het meest in de noordelijke 

 gewesten tot bij de Poolzeeën. Langs de Beringsstraat en op IJsland 

 is zij zeer algemeen ; in de zuidelijke streken groeit zij alleen in de 

 veenmoerassen der hooge gebergten; op het zuidelijk halfrond is zij tot 

 nog toe niet gevonden. Zij is een klassieke en eerwaardige plant , 

 want hare voorouders , die in het tertiaire tijdperk groeiden en wier 

 versteende overblijfsels in onze museums worden bewaard, verschilden 

 weinig of niet van haar. Voor ons land is zij kenmerkend voor den 

 overgang van de diluviale tot oudere gronden , gelijk de gewone boschbes 

 als 't ware den overgang van het alluvium tot het diluvium kenmerkt. 

 Zoo zal men in de rijke flora van Haarlem te vergeefs een boschbes, 

 veel minder een rijsbes zoeken. 



Het zeldzame springkruid, krui dj e-roer-mij -niet of de gele balsa- 

 mine {Impatiens Noli tangere) groeit in een lage vochtige streek nabij 

 Borkulo, en bewijst dat hier oudtijds uitgestrekte bosschen gevon- 

 den werden, want zij is eene boschplant, die in opene streken 

 spoedig te gronde zal gaan. — Kunnen de namen Berkel en Borkulo 

 niet afgeleid zijn van de gi-oote hoeveelheden eikenschors (borke), die 

 in overouden tijd en nog heden voortdurend langs dit riviertje, vooral 

 naar de looijerijen van Lochem vervoerd wordt ? 



Gaan wij van Borkulo meer naar het noord-westen, dan komen 

 wij bij Ruurlo op een teiTein, dat ons de bosschen van Beekhuizen 



