DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 111 



ring die roeping niet begrijpt en het zwaard der geregtigheid, dat wij 

 haar toevertrouwden , onzinnig wegwerpt , eerst dan zijn voor ons honden 

 en revolvers noodig. 



In de omstreken van Lochem wordt de zeer doelmatige en regt- 

 vaardige hondenbelasting toegepast, en bestaat een uitmuntend toezigt 

 op kwaadaardige losloopende honden , en in dit opzigt toont men hier 

 meer ontwikkeld en beschaafd te zijn dan in Noord -Holland. 



Zonderling, dat alle landbouw-tijdschriften steeds overvloeijen van 

 middelen tegen den beet van dolle honden, (evenals de nijverheids- 

 tijd schriften van middelen tegen den ketelsteen) , — doch het beste 

 voorbehoedmiddel , hondenbelasting en hondenpolitie , vindt hier te lande 

 nog te weinig verdedigers. 



Doch zoolang er menschen zijn , zoolang zal hun evenbeeld , de hond 

 door hen geliefd blijven. — Treffend toch is beider overeenkomst. — 

 Keffen , aanvallen , niemand met vrede laten — en tevens slaafachtig 

 kruipen en zich diep vernederen voor den handigen tiran; — ziedaar 

 het karakter van den hond en helaas ! van een niet gering gedeelte 

 der menschen. 



Die lange eentoonige weg bragt ons op een onaangenaam onder- 

 werp. Gelukkig dat wij eindelijk den hoogen uithoek van de Lochemsche 

 heuvelgroep bereikt hebben en ons op den Kalenberg verheugen in 

 vergezigten, niet minder prachtig dan die van meer bezochte streken 

 van Gelderland. Wij overzien den wijden halven cirkel, dien wij van 

 Lochem uit hebben doorloopen en rigten onze schreden thans west- 

 waarts, waar in het verre geboomte de overoude en beroemde Wil- 

 denborch verscholen ligt. 



Aan den westelijken voet der heuvels ligt de Dollenhoed , van oudsher 

 een beroemde herberg, wier naam afkomstig is van de daar vroeger 

 veelal gevierde bruiloftsfeesten. De boeren droegen bij die feesten, evenals 

 hunne collega's in Frankrijk, hoeden met tallooze linten opgesierd, 

 waarmede zij bij de bruilofstgasten rondgingen om die ter feest uit te 

 noodigen. Dit feest werd eenigcn tijd na het huwelijk gevierd met 

 krentebrood, stokvisch en rijstenbrij. Ieder gast bragt dan gewoonlijk 

 een vork, een lepel, een kopje en een brood mede. 



Een ander oud gebruik in deze streken draagt de ontzettende bena- 

 ming van "mestmaal." De boeren namelijk leveren aan de dorps-auto- 

 riteiten, dominé's, onderwijzers en particulieren, den mest voor himne 

 moes- en bloemtuinen voor niet, doch worden daarvoor eenmaal 's j aars 



