112 DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 



met hunne vrouwen op een maaltijd genoodigd, die "het mestmaal" 

 genoemd wordt. 



Ten westen van den Dollenhoed loopt een breede, ongelijke, schil- 

 derachtige weg , nu eens tusschen dennen- en eikenbosschen , dan weder 

 door lage veenachtige heidevelden. Die weg is rijk aan bloeijende planten. 

 Ik vond daar het sierlijke wintergroen {Pyroïa rotundifolia) en de Par- 

 nassia jycdustris der Hollandsche duinen terug , ook eenige orchideeën , 

 hier koekoeksbloemen genoemd {Orchis latifoUa, Platanthera hifolia^ 

 Ejnpactis palustris)^ groeiden in de greppels langs den weg , maar vooral 

 boeide mij het heivet {Pinguicula vulgaris) met zijn lichtgroene, roset- 

 achtige , vettige blaadjes en langgesteelde donkerblaauwe Lobelia-achtige 

 bloemen. Deze plant is hier in de vochtige weilanden niet zeldzaam , 

 doch komt in het westelijk gedeelte onzes lands niet voor; ook zij kan 

 voor Nederland met regt onder de planten met diluviaal-type worden 

 gerangschikt , evenals de boschbes , het klokje , de heideplant en de gagel. 



De lage heidevelden langs den weg hielden ons uren lang bezig. Daar 

 groeijen onze oude vriendin , de donkerblaauwe klokjesgentiaan ((9en;f/awa 

 Pneumonanthe) , de sierlijke zonnedauw {Drosera) , de moeras-wolfs- 

 klauw {Lycopodiwn immdatum), het haarmos {Polytrichum) met zijn zachte 

 geelharige spitse vruchtkopjes of buikjes , een der grootste en sierlijkste 

 van onze bladmossen, het kartelblad {Pedicularis palustris en P. sylvaticd) 

 met zijne groote rooskleurige bloemen en fijn ingesneden blaadjes, het 

 kleine , sierlijk vertakte duizendgraan {Radiola linoïdes) , een waar minia- 

 tuurplantje, de kleine stekende brem of heukeldoorn {Genista anglica) 

 en de Hydrocotyle vulgaris met hare glimmende, ronde, schildvormige 

 blaadjes. De tormentil {Potentilla Tormentilla) met hare handvormige 

 blaadjes en kleine gele bloemen is hier ook niet zeldzaam ; de wolfs- 

 poot {Lycopus europaeus) met kleine witte bloempjes in de bladhoeken 

 vond ik hier en in de geheele streek veel algemeener dan in Kenne- 

 merland. Het valkruid {Arnica montana) staat op sommige plaatsen van 

 dit veen in groot aantal, doch had tijdens mijn bezoek (Augustus) reeds uit- 

 gebloeid. Van de heesters waren het talrijkst de wegedoorn en 

 de kruipvnlg {Salix repens) ; deze laatste heeft hier smaller , spitser , 

 minder behaarde blaadjes dan de kruipwilg der duinen; ook zijne hou- 

 ding is slanker, en zijne takken zijn langer en dunner dan de eerst- 

 genoemde , zoodat LiNNAEus er twee soorten van maakte , de Salix repens 

 en S. arenaria. Tegenwoordig echter neemt men algemeen drie ver- 

 scheidenheden van den kruip wilg aan : die met elliptische , ter weder- 



