DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 113 



zijde zacht behaarde blaadjes groeit op de duinen, die met eironde, 

 slechts van onder behaarde bladen op de heiden en ook op de duinen , 

 en die met smallere spitse bladen alleen op en bij de heiden. 



Voorbij dit veen , waarin groote waterplassen stonden , wordt de weg 

 hoe langer hoe eenzamer ; geen woning , — zelden een boer of een 

 schilderachtige troep koeijen , die meestal door een vrouw of meisje stal- 

 of veldwaarts geleid worden. Verreweg de meeste koeijen zijn hier rood- 

 bont , naar men zegt , omdat de huiden van roodbonte koeijen voor de 

 looijers meer waarde hebben. 



Langs onzen weg groeit het witte walstroo {Galium Mollugó)', het 

 gele walstroo {G. verim) dat in de duinen zoo talrijk is, vond ik in 

 deze streken zelden; verder de rijnvaren of het wormkruid {Tanacetum 

 vulgare) , de getropte zuring {Rumex conglomeratus) , de ruige weegbree 

 {Plantago media) , welke laatste drie planten gewoonlijk in de nabijheid 

 van rivieren gevonden worden. Het bleekgeel roerkruid {Gnaphalium 

 luteo-album) met zijn zilverwitte stengels en bladen en gele immortelle- 

 achtige bloemen, het hondsviooltje (Viola canina) , de steenbreek (Pim- 

 pinella Saxifraga), een schermplant met breede rondachtige vinblaadjes 

 en de gewone alsem (Artemisia vulgaris) zijn bekenden uit de duinstreek ; 

 de geoorde wilg (Salix aurita) echter, met zijn kleine wig-vormige zeer 

 gerimpelde blaadjes, is hier veel algemeener , terwijl wij hier weder 

 zeldzamer popels zien, die in het duin zoo talrijk zijn. 



Allengs wordt de streek boschrijker, schilderachtiger en tevens min- 

 der eenzaam. Terzijde van den weg liggen een paar boerenwoningen; 

 wij slaan een grazig voetpad aan onze linkerhand in en zien weldra 

 den Wildenborch met zgn gekanteelde tinnen voor ons. Die ronde mid- 

 delste toren was , zegt men , vroeger de slotpoort ; van het eigenlijke 

 kasteel, dat verder in het bosch lag, is niets meer overgebleven. — 

 De voormalige slotpoort , thans tot buitenverblijf ingerigt en van breede 

 vleugels voorzien, is tusschen het sombere geboomte, nog indrukwek- 

 kend genoeg. Hier , op het voormalig gebied der roofridders , zweefde 

 eenmaal onze dichter staring in den geheimzinnigen voortijd der Scan- 

 dinavi(3rs; hier bezielde hem dat oorspronkelijke vuur, waardoor zijn 

 gedichten zoo iets schokkend-geestigs hebben : — als 't ware het Noord- 

 sche onafhankelijkheidsgevoel in strijd met de vastgestelde kunst wetten. 

 Geheel anders was het genie van den dichter , die een ander landhuis , 

 het Manpad, heeft beroemd gemaakt. Van lennep was meester van de 

 kunst en tevens gehoorzaam aan de kunst; hem bezielde het klassieke 



8 



