DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 115 



maken het gaan moeijelijk. De bodem is met een digt en hoog kleed 

 van planten bedekt ; de gewone boschbes , het nederige tweebladig dal- 

 kruid met zijn roode bessen, het St. Janskruid (hier Jaag-den-duivel, 

 Hypericum perforatum) , de bogtig overhangende Convallaria imdtiflora , 

 en daar tusschen de digte zoden van het driehoekig dekmos {Hypnwn 

 triquetrmn), een der schoonste mossen onzer wilde streken. Hier groeijen 

 ook de vossebessen, hier krootbessen (Vaccinium Vitis-idaea) met hare 

 glimmende harde blaadjes, rooskleurige bloemen en vuurroode vruchten , 

 en talrijke varens {Asplenium Filix femina.) De kamperfoelie slingert 

 door alle struiken en vertoont hier en daar hare muskaatachtig rie- 

 kende bloemen en donkerroode bessen. Hier heet zij wierwinde, een 

 naam, veel eigenaardiger dan het zonderlinge "kamperfoelie" — nog 

 zonderlinger — omdat in het verduitschte Caprifolium iets ondeugends 

 ligt. De Kampenaars mogen echter gerust zijn; zij zijn volkomen on- 

 schuldig; en om hen van een onverdienden blaam te zuiveren, zou 

 ik wel wenschen , voortaan het echt-vaderlandsche wierwinde te bezigen. 

 De wierwinde is in ons land zeer algemeen op alle woeste plaatsen, 

 die niet al te laag gelegen zijn. Overal waar slechts een sprankje vrije 

 natuur is overgelaten, heeft men kans haar aan te treffen; zelfs inden 

 sedert weinige jaren zwaar geteisterden Haarlemmerhout heeft zij 

 hare hakkende en schoffelende vervolgers moedig getrotseerd, schoon 

 zij daar zelden bloeit. Minder gelukkig zijn daar de braambeziën ge- 

 weest ; nog onlangs zijn eenige prachtige exemplaren van een zeldzamen 

 Ruhns , bij de verandering van den hertenkamp , geheel uitgeroeid. 



Maar genoeg van den Hout; gelukkig dat men bij den Wildenborch 

 een stukje wilde natuur heeft overgelaten voor hem, die belang stelt 

 te weten, hoe ons land er vroeger heeft uitgezien, en hoe de Natuur 

 hare parken aanlegt. 



Helder maar stekend viel het zonlicht door het geboomte en bragt 

 op stammen en bladen en op den grond die oneindig afwisselende men- 

 geling van tinten, die men in kunstmatig plantsoen te vergeefs zoeken 

 zal. De zon stak, omdat zij streed tegen een zware bui, die uit het 

 noordwesten kwam opzetten en ten laatste overwon, doch slechts kort 

 duurde. Een onweder in een eenzaam bosch heeft iets plegtigs : vuil 

 grauwe, vezelachtig-rookachtige majestueuze wolken woelen rusteloos 

 in alle ligtingen door elkaar; de struiken staan doodstil en het ge- 

 bladerte is als met een vreemd mat floers bedekt; — de vogels vlie- 

 gen in kleine troepjes bliksemsnel hiiiswaarts j hazen en konijnen komen 



8* 



