120 DE LOCHEMSCHE BERG EN ZIJNE OMGEVING. 



Tulpenboom {Liriodendron tulipifera). Aan de andere zijde van het huis 

 staat de zwaarste tulpenboom , dien ik ooit gezien heb , te midden van 

 een weiland, door de stormen wonderlijk gespaard. Dennen, sparren 

 en larixen zijn hier veel aangeplant, doch de oorspronkelijke lijster- 

 bessen (hier ook kweekweeboomen genoemd), de wegedoorns, de hulsten 

 en de jeneverstruiken ontbreken hier niet. 



Langs de vijvers groeit het kleine wintergroen {Pyrola minor), minder 

 schoon dan onze oude duinvriendin de P. rotundifolia , die hier even- 

 wel ook niet zeldzaam is. — Enkele gewassen, die ik hier in vrij 

 groot aantal vond, herinnerden mij de Hollandsche binnenduinen , 

 onder anderen de gamander {Teucrium Scorodonia) met zijn doffe ge- 

 aderde salieachtige blaadjes en groengele bloemtrossen , het lelietje der 

 dalen {Convallaria majalis) en de bittere wilg {Salix purpurea) met zijn 

 kleine , gladde , als met was bedekte bladen. De Convallaria multijlora 

 is hier overvloedig, doch ik miste hier het Salomonszegel (C. Poly- 

 gonatum), dat zich in de Haarlemsche duinen meer en meer uitbreidt 

 en vooral aan zijn gedrongen bouw en hoekige stengels te herkennen 

 is. De C. multijlora is meer eigen aan de oostelijke, de C. Polygonatitm 

 aan de westelijke streken onzes lands. De moeras-spiraea {Spiraea 

 ulmaria) is overal langs de slooten te vinden, en door het geheele 

 land vrij algemeen. Deze plant wordt in Gelderland hier en daar 

 bloeijende olm genoemd, wegens de gelijkenis der bladen; zoo heet 

 ook het bekende duizendblad, wegens oppervlakkige gelijkenis der bloem- 

 trossen op die der lysterbes, wilde kweekwee. 



Onder het lommer der hooge boomen waren de vijvers met sier- 

 lijke bladmossen omzoomd. Digt bij het water groeide het Mnium 

 punctatum, met zijn breede zacht glanzige blaadjes, het driekantig dek- 

 mos [Hypnum triquetrum) , het riemvormig dekmos {H. loreum) met 

 lange teedere takken, de Fissidens, door hare vinbladige regtop- 

 staande stengels merkwaardig, de smaragdgroene fijnbladige Dicra- 

 num en het donkergroene digt zodevormend Mnium hornum. — Vooral 

 eigenaardig aan deze streken zijn het Leucohryum vidgare, met zijn 

 digte zeegroene , zeer in het oog vallende zoden , het Ptili- 

 dium ciliare , een levermos , kenbaar aan zijn gewimperde bladen en 

 roestbruine kleur , het tamarisk-dekmos {Hypnum tamariscinum) met 

 mat groene , driehoekig gevormde , zeer fijn verdeelde bladveeren en 

 stevige bladstelen. Het eerste vond ik in Kennemerland niet, het 

 laatste slechts hier en daar. Het zuivere dekmos {JT. puruni) met opge- 



