DE STRALENDE WAEMTE EN HAllE BETEEKENIS VOOR DE AARDE. 135 



en meer gaat afwijken, en in het groen tot in het uiterste rood zal 

 men vinden dat eene groote hoeveelheid stralende warmte aanwezig is. 



Men leert hieruit, dat elke afzonderlijk gekleurde lichtstraal zijne 

 bijzondere stralende warmte bezit, en het blijkt dus dat, even als in 

 den oorspronkelgken invallenden zonnestraal, voordat hij door het 

 prisma ging, alle kleuren tot zonlicht vereenigd waren, zoo ook al 

 de verschillende warmtestralen er in bevat waren, die, omdat zij in 

 verschillende mate breekbaar zijn, na doorgang door het prisma 

 zich van een scheiden. 



Men kan de warmtestralen, die zich in de verschillende kleuren van 

 het spectrum bevinden, dus door hunne breekbaarheid onderscheiden. 

 Even als men van verschillende kleuren spreekt, zoo ook van ver- 

 schillend gekleurde warmte (thermochrose) , en om de stralen aan te 

 duiden , zegt men bijv. roode of gele warmtestralen , waarmede men 

 dan die warmte bedoelt, die roode of groene stralen vergezelt. 



Buiten het rood neemt men geene kleuren meer waar; de stralende 

 warmte vindt hier echter nog niet hare grens. Merkwaardig verschijnsel ! 

 De zuil van melloni buiten het rood plaatsende, vinden wij , dat daar 

 buiten nog zeer veel stralende warmte aanwezig is. Zij neemt , hoe meer 

 men zich naar buiten begeeft, zelfs toe, en bereikt een maximum. De 

 warmte houdt eerst op, op een afstand van het rood die gelijk is 

 aan de breedte van het geheele spectrum. 



Het zonlicht bevat dus niet alleen lichtende maar ook donkere 

 warmtestralen, welke laatste nog van zeer verschillenden aard zijn. 

 Deze donkere zijn minder breekbaar dan de lichtende, dat wil zeggen, 

 minder van de oorspronkelijke richting afwy kende. Omdat het maximum 

 van het warmtegevend vermogen in het midden van het donkere spectrum 

 gelegen is, zoo volgt hieruit, dat het spectrum van dezen meer don- 

 kere dan lichtende warmte bevat. 



Indien wij op dezelfde wijze de stralen van verschillende warmte- 

 bronnen onderzoeken, door ze door een prisma van steenzout te laten 

 gaan, dan zullen zij in eenvoudige warmtestralen ontleed worden, die 

 dezelfde breekbaarheid als die van het zonlicht bezitten, maar die naar 

 mate van de warmtebron een zeer verschillenden graad van warmte 

 zullen hebben. Komt de bundel warmtestralen alleen van een donkere 

 warmtebron, dan zal deze slechts donkere warmtestralen bevatten. Is 

 de lichtbron meer of minder lichtend, dan zullen er donkere en lich- 

 tende warmtestralen in bevat zijn. 



