136 DE STRALENDE WARMTE EN HARE BETEEKENIS VOOR DE AARDE. 



Aan wiLLiAM HERSCHEL Zijn wij de ontdekking verschuldigd van het 

 warmtespectrum der zon en van het belangrijk feit dat er in het zon- 

 licht ook donkere warmtestralen voorkomen. 



Om den zonnestraal te ontleden gebruikte hij echter een glazen prisma , 

 en daarom was hem de uitbreiding van het donkere warmtespectrum 

 onbekend, omdat glas het grootste gedeelte van de donkere warmte- 

 stralen absorbeert, melloni gebruikte het eerst een prisma van steen- 

 zout en maakte gebruik van de merkwaardige eigenschap, die deze 

 stof bezit , van alle warmtestralen door te laten. Hij verkreeg hierdoor 

 een veel zuiverder spectrum , waarop ook de donkere warmte eene zeer 

 groote uitgebreidheid besloeg, en was in staat nog nauwkeuriger dan 

 HERSCHEL het warmtespectrum der zon te analyseeren. 



Na te hebben aangetoond, dat in het spectrum der zon lichtende en 

 donkere warmtestralen aanwezig zijn, wenden wg ons thans tot de 

 vraag: hoe zij door de verschillende stoffen heengaan. Wij zullen ge- 

 waar worden , dat , even als sommige stoffen het licht in zijn geheel 

 doorlaten, terwijl andere alleen voor sommige stralen van het spectrum 

 doorschijnend zijn , er slechts eene stof bekend is die alle warmtestralen 

 doorlaat, het reeds genoemde steenzout namelijk, terwijl de overige 

 alleen voor lichtende of donkere warmtestralen doordringbaar zijn. 



De warmtestralen der zon komen door de atmospheer tot ons. Deze 

 laat stralende warmte door. Wij weten ook, dat ze door glas heen 

 gaan, waardoor - echter eenige donkere worden tegengehouden. Het glas 

 wordt hierbij slechts weinig verwarmd. De la roche toonde het eerst 

 aan, dat, wanneer men een glazen plaat met eene laag r o okz wart be- 

 dekt, de warmtestralen er niet door heen gaan, maar dat het glas ze 

 integendeel absorbeert en hierbij verwarmd wordt. Ook bewees hij dat 

 de stralen, die door eene glazen plaat heengegaan waren, veel gemak- 

 kelijker door een tweede plaat dringen, dan de oorspronkelijke warm- 

 testraal. 



MELLONI heeft echter het meest afdoende bewijs geleverd voor den on- 

 middellijken doorgang van warmtestralen door verschillende stoffen. Hij 

 toonde aan dat de thermo-elektrische zuil even zoo goed invloed uit- 

 oefent op de magneetnaald, wanneer de warmtestralen, voordat zij het 

 thermische element treffen door eenige glazen platen zijn heengegaan, 

 als dat men ze onmiddellijk op de thermo-elektrische zuil laat inwer- 

 ken. De stoffen, die de warmtestralen doorlaten, noemde hij diather- 

 mane, die welke er ondoordringbaar voor zijn athermane. Hoe glad- 



