138 DE STRALENDE WARMTE EN HARE BETEEKENIS VOOR DE AARDE. 



doorlieten. Zij verkregen dit hoogst gewichtige resultaat, dat telkens 

 als een eenklenrige lichtstraal door eene stof heengaat , er evenveel licht 

 als stralende warmte wordt doorgelaten. De donkere stralen van het 

 spectrum en die , welke van andere donkere warmtebronnen afkom- 

 stig zijn, verhouden zich tot de verschillende stoffen, die zij op hun- 

 nen weg ontmoeten, anders dan de lichtende. Laat men de donkere 

 stralen van het spectrum, die eene zekere uitgebreidheid bezitten en 

 die men in eenige afdeelingen kan splitsen, door eene plaat van steen- 

 zout heengaan, dan zullen zij niet in gelijke mate worden doorgelaten, 

 zooals uit de volgende opgave blijkt. 



Doorgelaten warmte. 



Soort van het licht. Steenzout. Glas. Aluin. 



Uiterste rood 0,93 0,85 0,84 



Donkere warmte . . . 0^ 0,92 0,88 0,41 



Idem O* 0,92 0,54 0,29 



Idem O' 0,91 0,22 0,00 



Idem 0^ 0,90 0,00 0,00 



Wij zien hieruit , dat steenzout , glas en aluin, die alle lichtende warm- 

 testralen doorlaten, d. i. daarvoor geen kleur bezitten of ten opzichte van 

 dezen diathermaan zijn , met betrekking tot de donkere stralen een zeer 

 ongelijk doorlatingsvermogen hebben. Slechts het steenzout laat alle 

 donkere warmte door, het glas minder van wat men de meer don- 

 kere zou kunnen noemen, aluin van de donkerste in het geheel niets. 

 Het steenzout is dan ook het eenige wezentlijk voor alle stralen 

 diathermane lichaam , welke'gewichtige eigenschap het eerst door melloni 

 ontdekt is. 



Aluin laat geen donkere warmte door , derhalve geen stralen , die van 

 koper, tot 400" verwarmd, afkomstig zijn. Glas dooft de donkere stra- 

 len uit , maar minder dan aluin. Bedekt men steenzout met roet , dan 

 zullen alleen donkere warmtestralen er door heen gaan. Het wordt dan 

 tevens ondoorschijnend voor lichtstralen. 



De werking van de diathermane stoffen op de warmtestralen komt 

 dus overeen met die van de doorschijnende lichamen op het licht. Laat 

 men licht op een rood glas vallen en vervolgens door een tweede rood- 

 gekleurd glas , dan zullen de stralen , die door het tweede heengaan , zui- 

 verder rood zijn dan die door het eerste zijn heengegaan. De oorzaak hiervan 



