DE STllALENDE WARMTE EN HAllE BEÏEEKENIS VüOll DE AARDE. 141 



ten, maakt men, om de overeenkomst van de warmte met het licht 

 ook in dit opzicht te bewijzen, gebruik van de geconjugeerde spiegels. 



Wanneer men twee spiegels als de boven aangeduide tegenover elkan- 

 der plaatst , zoodat de assen in elkander vallen , en nu in het brandpunt 

 van den eenen een lichaam plaatst, dat warmte uitstraalt, dan zullen 

 de warmtestralen in evenwijdige richting op den tweeden vallen en 

 zich hier in het brandpunt vereenigen. Plaatst men hier een brand- 

 baar lichaam, dan zal het ontvlammen; een thermometer zal hier 

 rijzen. Plaatst men in het brandpunt voor den eersten spiegel een stuk 

 ijs, dan zal het kwikzilver van den thermometer in het brandpunt van 

 den tweeden spiegel geplaatst, dalen. 



Ook in het luchtledige heeft davy bewezen, dat de warmtestralen 

 teruggekaatst worden. 



Het sterkst reflecteerend vermogen bezitten de metalen met gepo- 

 lijste oppervlakte , en het gepolijste zilver staat volgens de la provostaye 

 en desains in dit opzicht boven aan. Metalen kaatsen de donkere warmte 

 sterker terug dan de lichte. Tot op een hoek van 70 ■" blijft de hoeveel- 

 heid teruggekaatste warmte dezelfde. Bij een grooteren invalshoek 

 vermindert zij aanmerkelijk. 



Is de oppervlakte ruw en niet gepolijst, dan heeft er eene onregel- 

 matige terugkaatsing plaats, niet in één bepaalde richting, maar naar 

 alle richtingen en onregelmatig verspreid. Even als het licht , dat op dof 

 of mat zilver invalt , naar alle richtingen teruggekaatst wordt , gediffun- 

 deerd, zoo is dit ook het geval met de stralende warmte. 



Melloni heeft het eerst de diffusie der warmtestralen aangetoond. Hij 

 plaatste voor de thermo-elektrische zuil schermen met loodwit of met 

 roet bedekt , en liet daarop warmtestralen , zoowel donkere als lichtende 

 invallen. Naarmate van de kleur en de stof, verschilde het diffundee- 

 rend vermogen aanmerkelijk, ook naarmate er op dezelfde stoffen don- 

 kere of lichtende warmtestralen vielen. Zoo vond hij, dat, wanneer 

 op een koperen plaat met loodwit geverwd, lichtende warmtestralen 

 invielen, deze meer gediffundeerd werden dan donkere. Was de plaat 

 met roet bedekt , dan werden beide in gelijke mate gediffundeerd. Ver- 

 geleek hij platen , met roet bekleed , met die , welke met loodwit waren 

 bekleed, dan diffundeerden de laatste alle warmtestralen sterker. 



JHet meest trad dit verschil op bij de lichtende warmtestralen, die, 

 wanneer zij op loodwit vielen , veel sterker gediffundeerd werden , dan 

 wanneer zij op roet geworpen werden. 



