DE STRALENDE WAllMTE EN HAKE BETEEKENIS VOOR DE AARDE. 147 



geheel ophouden, en hunne stofwisseling op zeer lagen trap plaats 

 heeft. 



Evenmin als de dieren kunnen de planten de stralende warmte der 

 zon ontbeeren , en hoewel vele soorten aan eene temperatuur van 0° weer- 

 stand bieden, kunnen zij toch bij «ene lagere temperatuur niet groeien. 

 Zy behoeven voor hunne ontwikkeling eene bepaalde hoeveelheid warmte , 

 zooals BoussiNGAULï heeft aangetoond, toen hij de teelt van dezelfde 

 plant in verschillende luchtstreken onderzocht. Hij kwam tot dit be- 

 langrijk resultaat, dat het aantal dagen dat er tusschen het begin van 

 den groei en de rijpheid gelegen is, des te grooter is, als de gemid- 

 delde temperatuur waaronder de plant groeit lager is , en , dat door 

 het aantal dagen met hunne gemiddelde temperatuur te vermenigvul- 

 digen men een constant getal verkrijgt. 



Hieruit volgt, dat de plant gedurende haar bestaan altijd dezelfde 

 hoeveelheid warmte ontvangt, welke het klimaat ook is, waaronder 

 zij groeit. Nieuwere onderzoekingen hebben geleerd, dat men meer 

 moet letten op de warmte die van de zon uitstraalt, dan op de ge- 

 middelde warmte van de plaats. Na zonsondergang, als de lucht rustig 

 is en de hemel helder, koelt de geheele oppervlakte der aarde en de 

 atmospheer door uitstraling af. Tevens koelen de vaste lichamen meer 

 af dan de lucht , omdat zij een grooter uitstralingsvermogen bezitten , 

 en, zooals wells heeft aangetoond, krijgen zij zeer spoedig eene tem- 

 peratuur, die 8, 10 of 12 graden lager kan zijn dan die van de lucht. 



De aanwezigheid van wolken belet of vermindert alle uitstraling 

 zeer, omdat de uitwisseling der warmte tusschen de lichamen en de 

 wolken plaats heeft, waarvan de temperatuur hooger is dan die van 

 de ruimte. De wind belet ze evenzeer, omdat de lichamen door de 

 uitstraling afgekoeld maar door de aanraking van de lucht , die steeds ver- 

 nieuwd wordt, verwarmd worden. De reiziger, die den nacht onder den 

 blooten hemel moet doorbrengen, beschut zich tegen de nachtelijke 

 uitstraling door tusschen hem en den hemel een tent te spannen, die 

 hem als een schut beveiligt. 



De dauw is een gevolg van de uitstraling gedurende den nacht. Deze laat- 

 ste is ook de oorzaak van de voorjaarsvorsten , zoo nadeelig voor den 

 plantengroei, omdat het water, in de jeugdige scheuten, in de knop- 

 pen en in de bloesoms , bevriest , waarbij hunne geheele structuur ver- 

 nietigd wordt. 



De daling der temperatuur, die na zonsondergang in de tropische 



10* 



