HOE PELOUZE PKOFESSOR WERD. 



Vóór ruim een jaar overleed th. pelouze, een der beroemdste fran- 

 sche scheikundigen. Het volgende ontleenen wg aan eene levensschets 

 van hem, door dumas voorgelezen in de zitting der Akadeinie van 11 

 Julij 1870: 



Pelouze begon zijn loopbaan als apothekers-leerling. Na een verge- 

 lijkend examen werd hy aangesteld bij het hospitaal la Salpétrière. 

 Wanneer zijne verplichte bezigheden het hem toelieten, ging hij eenige 

 uren doorbrengen bij zijnen vader , die eene betrekking had aan de 

 ijzersmelterij van Charenton. Eens van zulk een bezoek terugkomende , 

 werd hij overvallen door een regenbui. Een wagentje kwam aan, en hij 

 riep den koetsier het verzoek toe hem op te nemen. Deze echter deed 

 als of hij dit niet hoorde , waarop pelouze den wagen achterna liep en 

 het paard bij den teugel greep. Een enkel reiziger zat er in , en , toen 

 deze het verzoek of juister den eisch van den jongen man ondersteunde, 

 gaf de koetsier toe en pelouze klom er in. Nu was die eenzame reizi- 

 ger niemand anders dan de beroemde gay-lussac, die zelf ook op Cha- 

 renton geweest was en dit wagentje gehuurd had om hem weder naar 

 huis te brengen. Hij knoopte met zijnen jongen, doornatten reisgenoot 

 een gesprek aan, dat weldra van wetenschappelijken aard werd en daar- 

 mede eindigde, dat gay-lussac den jongen pelouze aanbood in zijn la- 

 boratorium te komen werken. Dat deze , die blaakte van zucht om zijne 

 scheikundige kennis te vermeerderen , dit aanbod met graagte aannam , 

 laat zich begrijpen. Doch dit kon niet geschieden zonder zich groote 

 ontberingen te getroosten. Hij bewoonde in dien tijd een kamertje in 

 de me Coppeau , dat zoo nauw was , dat , indien hij den arm wilde 

 uitstrekken of een jas aantrekken, hij eerst het venster moest openen. 



