DE DOORBORING VAN DEN MONT CENIS. 167 



onder anderen tot meting van vertikale hoeken geschikt, de plaats aan 

 te geven voor twee andere observatoria P en P', zoodanig, dat deze, met 

 het eerstgenoemde , in eenzelfde vertikaal vlak , dwars door den bergrug 

 gaande, gelegen waren. Indien nu uit deze beide observatoria, aan de 

 monden des tunnels, waarvan ieder met een dergelijk instrument voor- 

 zien moest zijn, het middelste zichtbaar was en men de kijkers van 

 beide instrumenten , na hen op het hoogste observatorium gericht te 

 hebben, om hunne horizontale assen draaide, dan had men ook de 

 zekerheid dat de visierlijnen van beide kijkers het vroeger uit het 

 hoogste observatorium bepaalde, vertikale vlak zouden doorloopen. 

 Werkelijk werd door deze instrumenten, tegenover de tunnelmonden 

 opgericht, de richting der tunneleinden voortdurend gecontroleerd, 

 hetgeen door middel van een in den tunnel, in de visierlijn des kij- 

 kers geplaatst licht geschiedde. In nadere bijzonderheden omtrent deze 

 zaken te treden, verbiedt de ruimte en de aard van dit Album. 



Het lengte-profil moet nog eenige oogenblikken onze aandacht bezig hou- 

 den, en wel met betrekking tot den aard der rotsen, die het inwendige van 

 den Col de Fréjus uitmaken. Reeds bij de onderzoekingen van den Ingenieur 

 MAUs voor 1848 werd deze bijgestaan door den geoloog sismonda en 

 later mede door elie de beaumont. Deze geleerden bestudeerden het 

 gesteente , zooals het aan de helling der bergen voor den dag kwam , 

 en hunne voorspellingen aangaande de rotslagen, die men bij het 

 boren zoude ontmoeten, zijn op verrassende wijze bewaarheid gewor- 

 den. Den langzaamsten voortgang maakte het werk in de quartzhou- 

 dende laag, aan de zijde van Modane, welke eene breedte van onge- 

 veer 400 meters bezat. Daarentegen bezat de Bardonnêche-schiefer 

 weinig hardheid en was verreweg 't gemakkelijkst te bewerken. Terwijl 

 men in de eerstgenoemde laag dagelijks gemiddeld 0,65 meters vor- 

 derde, werd dan ook in de laatste een dagelijksche voortgang gemaakt 

 van bijna 3 meters. 



De platte grond van de omgeving des tunnels, die naar dezelfde 

 schaal vervaardigd is als die der lengte-afmetingen van het lengte-pro- 

 fil, kan een denkbeeld geven van den overvloed van water dat, van 

 de bergen afdalende , in staat is een waarlijk ontzagwekkende hoe- 

 veelheid arbeidsvermogen te leveren. Aan de Italiaansche zijde ziet 

 njen de Melezet, een tak der Dora-Ripari, en, aan de Fransche de 

 Are , als de beide hoofdstroomen waaruit de natuurkracht wordt opge- 

 nomen. Wij hebben boven reeds opgemerkt dat dit denkbeeld reeds door 



