ARIËRS, DUlTSCHERS EN NEDERLANDERS. 193 



het verschil in taal bijdragen, — doch de voorname reden van dat 

 verschil moet in den geestesaanleg worden gezocht. Het is niet toe- 

 vallig dat het Grieksche logos zoowel verstand, i-ede als spraak betee- 

 kent, en dat ook ons "rede" zoowel de hoogere eigenschappen waar- 

 door zich de mensch van het dier onderscheidt, als "spraak" aanduidt. 

 Tnsschen denken en spreken, tusschen de wijze dan ook waarop een 

 volk tengevolge van zijn natuurlijken aanleg denkt , en de taal die het 

 zich vormt , bestaat een innig , noodzakelijk verband. Wegens dit ver- 

 band tusschen den geest eens volks en zijne taal kan het dan ook niet 

 anders , of de laatste moet geteld worden onder de eigenschappen , waar- 

 door zich de nationaliteit van een volk openbaart. 



De vraag kan nu evenwel rijzen: is die eigenaardige richting, die 

 wij bij de verschillende volken, b. v. bij de als voorbeelden aange- 

 voerden , bij dien Franschman , dien Engelschman , dien Duitscher , 

 dien Spanjaard opmerken, inderdaad geheel en alleen het noodzakelijk 

 gevolg van hun oorspronl-elijken aanleg, — of moet men niet veeleer 

 aannemen, dat de omstandigheden, waaraan het leven van elk volk 

 van ouds af onderworpen is geweest, de oorzaken zijn van dat ver- 

 schil in volkskarakter , — b. v. de aard van het land waar het woont , 

 die natuurlijkerwijze weer in vele opzichten een volk tot zekere be- 

 paalde levenswijze noodzaakt, voorts de wijze waarop het in den loop 

 der tijden geregeerd is geweest, de oorlogen die het heeft moeten 

 voeren , de beschaving , die het deelachtig is geworden , en allerlei 

 zaken meer,' hoedanige ook op de ontwikkeling van het individu een 

 overwegenden invloed vermogen uit te oefenen? 



Deze vraag hangt samen met eene meer algemeene, te weten met 

 de vraag naar het meer of minder standvastige der stam-eigenaardigheden. 



Wat de lichamelijke eigenschappen der stammen of rassen aanbe- 

 langt, zoo mogen wij het er voor houden, dat binnen een zoodanig 

 tijdsverloop , als wij bij machte zijn te overzien , geen zulke veranderin- 

 gen plaats grijpen, dat voor den algemeenen type van een stam een 

 andere in de plaats treedt. Op de oude Egyptische en Assyrische mo- 

 numenten vertoonen de Negers en de Semiten dezelfde gelaatstrekken, 

 die zij nog heden ten dage bezitten, en er is nog geen goed geconsta- 

 teerd voorbeeld bekend van eene kolonie, die, elders en onder geheel 

 vreemde omstandigheden gevestigd , en dus aan geheel andere invloe- 

 den onderworpen dan het moederland aanbood , in den loop der eeuwen 

 zóó is gewijzigd, dat de overeenkomst met de stamgenooten in dat 



13 



