202 ARIËRS, DUITSCHERS EN NEDERLANDERS. 



de zaak , die ons nu vooral bezig houdt : de ethnologie van ons land 

 en onze meerdere of mindere verwantschap met andere volken, be- 

 paaldelijk met de Duitschers. 



Men verdeelt den Kaukasischen stam in onderscheiden hoofdgroepen, 

 die ik niet alle zal opnoemen. Die , waarmede wij nu hoofdzakelijk te 

 doen hebben , is de Arische , ook wel Indo-Germaansche genaamd. 



Alles wijst er op dat de wieg en bakermat der Ariërs of Arja ge- 

 staan heeft op de hoogvlakten van Midden- Azië, waarschijnlijk in het 

 oostelijk gedeelte van het tegenwoordige Turkestan, aan de bronnen 

 van den Oxus en den Jaxartes\ De naam van Arja, die in het latere 

 Sanskrit edel, van goede familie beteekent, was oorspronkelijk een na- 

 tionale benaming. Max muller meent, dat de etymologische beteeke- 

 nis van dat woord is "iemand die ploegt en graaft", en dat het za- 

 menhangt met den wortel van het latijnsche werkwoord arare, ploe- 

 gen ^. Indien dit zoo is , zou men dan daaruit niet mogen besluiten dat de 

 Ariërs, reeds toen zij zich nog in hunne oudste woonplaats bevonden, 

 een gezeten, landbouwend volk zijn geweest, en dat zij zich door den 

 naam van landhouwende menschen onderscheiden hebben van de noma- 

 dische volken, die aan hen grensden, en wier algemeene naam Toera 

 volgens MULLER de snelheid van een ruiter aanduidt? Toen de Arische 

 stammen zich later naar andere landen begaven, vonden zij die landen 

 reeds door andere volken bewoond; zij brachten die ten onder en 

 maakten ze tot hunne lijfeigenen of althans tot den laagsten stand , 

 die de overwinnaars diende. Van nu af werd de volksnaam Arja 

 een eernaam voor den overwinnenden stam, en duidde de van ouds 

 vrijen, d. i. de welgeborenen, edelen aan. 



Tusschen 1800 tot 1500 voor Chr. scheidde zich — om welke reden 

 is onbekend, — de oude zend-boeken zeggen: "omdat het land kouder 

 werd," — een stam van de massa der Ariërs af, trok over den Hin- 

 doe-Kho of Paropamisus en vestigde zich in Kaboel, Ghorat en de 

 Pendschab, waar de rivieren ontspringen wier zamenvloeijing den Sind 

 of Indus vormen. Die stam onderwierp zich de Toeranische of Mon- 

 goolsche bevolking dier landen en maakte zich achtereenvolgens meester 



' Het land dat ten zuiden door den Hindoe-Kho (Paropamisus), ten oosten door den 

 Bolor-Tagh (het Emodische gebergte) begrensd wordt, — het oude Sogdiana, Bactriana 

 en Margiana en Aria. 



2 Lectures on the Science of Language, Sth ed., Londen, 1862, pag. 242. 



