ARIËRS , DUITSCHEUS EN MEDETILANJJERS. 213 



Maar nu de physische eigenschappen ? 



Het gebeurt ons Nederlanders niet zelden, dat wij reeds op het oog 

 af en zonder iemands spraak te hebben gehoord hem voor een Duit- 

 scher verklaren , en meestal hebben wij dan gelijk. Daaruit zou men 

 dus moeten opmaken dat er een duitsche gelaatstype bestaat , die van 

 den onzen onderscheiden is. Maar laat ons voorzichtig zijn. Behalve dat 

 er geen algemeene, aan alle Nederlanders eigene lichamelijke type be- 

 staat , en b. V. die van den Fries en den Overijsselaar en Gelderschman vrij 

 sterk van elkander verschillen , zoo is het er verre van daan dat die type , 

 die ons, zonder altijd dadelijk te kunnen zeggen waarom, den Duit- 

 scher doet kennen, door geheel Duitschland algemeen zou zijn. Die 

 type is de Zuid-Duitsche en gedeeltelijk de Midden-Duitsche type. De 

 Nederdnitsche in Noord-Duitschland is anders ; hij heeft meer overeen- 

 komst met den Frieschen, den Hollandschen, den Scandinavischen en 

 den Engelschen Type; en geen wonder, want de Noord-Duitscher is 

 meer verwant aan dezen dan aan de Zuid-Duitschers. 



Dit laatste klinkt wellicht wonderspreukig. Herinneren wij ons ech- 

 ter, in de eerste plaats, wat over de verbreiding van het Nederduitsch 

 gezegd is, daarbij in het oog houdende dat ook de Engelschen een 

 Nederduitsch volk zijn, en dat de talen der Denen, Noren en Zweden, 

 ofschoon gewoonlijk niet onder het Duitsch begrepen wordende, toch 

 Germaansche en met het Nederduitsch in velerlei opzicht zeer ver- 

 wante talen zijn , — en letten wij , in de tweede plaats , wat nader op 

 hetgeen door mij vroeger is aangemerkt over de vermengingen, die de 

 Arische , ook de Germaansche volken , ondergaan hebben. 



Alle oude schedels van Franken, AUemannen, Borgonden, Gothen, 

 enz. , die men heeft kunnen opdelven , zijn langhoofdig. Ook met de 

 meeste Anglo-Saksische is dit het geval, ofschoon daaronder ook bra- 

 chycephalen loopen. De Zweden en Noren, die van alle Germanen wel 

 't minst met vreemde bestanddeelen vermengd zijn, zgn dit ook, en 

 wel in den regel zeer sterk. Met een langen schedel gaat meestal een 

 langwerpig gelaat gepaard , en dit vertoonen beide genoemde volken 

 ook. Dat blonde haren en blauwe oogen bij de Germanen algemeen 

 waren , meer dan bij eenig ander volk , de Galliërs niet uitgesloten , is 

 ons uit de oude schrijvers bekend. Wat dit laatste betreft , behoeft men 

 in ons land slechts rondom zich te zien om overtuigd te worden dat, 

 al mogen ook blonde of lichtbruine haren vooral in de Noordelijke 

 provinciën de overhand hebben, het aantal donker- ja zwart-harigen 



