ARIËRS, DUITSCHÉRS EN NEDERLANDERS. 215 



Domburg op Walcheren. — Wel is waar zijn 3 Hinloper schedels uit 

 de verzameling van barnard davis korthoofdig, en een West-Friesche 

 in mijn bezit mede, — maar behalve dat de Hinlopers een eigen stam 

 te midden der overige Friezen schgnen te vormen, zullen altijd te 

 midden van in het algemeen langhoofdige volken ook korthoofden wor- 

 den aangetroffen, en omgekeerd. Twee Geldersche schedels, in 't bezit 

 van DAVis en sasse, zijn langhoofdig; dit zijn ook twee uit Langeraar 

 en twee uit Geervliet, beide dus uit Zuid-Holland, mede door sasse 

 beschreven. De laatste onderzocht 50 Zaanlandsche schedels; daarvan 

 waren, gelijk ik gezegd heb, 32 korthoofdig, — maar de overige 18 

 waren langhoofdig; een bewijs dat het langhoofdige ras, zeker van de 

 oude Friesche bewoners afkomstig, daar nog bij lange na niet is verdwenen. 

 Van waar dit verschil tusschen Germanen, wanneer toch de echte 

 zuivere Germaansche, ja wellicht — men kan dit met veel waar- 

 schijnlijkheid er voor houden, — de geheele Arische type blondharig, 

 blauwoogig en langhoofdig is geweest? Herinnert u hier wat ik ge- 

 zegd heb van de deels donkerharige, deels, meer noordelijk, blondha- 

 rige oorspronkelijke stammen, die de Germanen bij hunne komst in 

 Europa daar vonden. Die stammen zijn niet uitgeroeid of uitgestorven ; 

 zij zijn onder de Germanen, en later onder de Slawen, opgenomen en 

 gegermaniseerd of geslavoniseerd , — zij hebben zich met hunne over- 

 winnaars vermengd en den oorsprong gegeven aan een gemengd ras. 

 Op grond van de onderzoekingen der Fransche ethnologen zullen de 

 oorspronkelijke Galliërs zwartharig en korthoofdig zijn geweest: in de 

 hoogste mate waarschijnlijk is het, dat de voor-Germaansche of, wil 

 men, voor-Keltische bevolking van het overige Europa dit ook was; 

 wat de rosse Finnen aanbelangt, nog heden zijn ook deze korthoofdig. 

 Onder de latere Germanen moet dus noodzakelijk een groot aantal 

 donkerharigen en korthoofdigen voorkomen. Waar echter de Germanen 

 weinige en daarbij zeer weinig ontwikkelde oorspronkelijke stammen aan- 

 troffen , hadden de laatsten op deze stamverandering weinig invloed en 

 bleef de Germaansche stam in betrekkelijke zuiverheid bestaan. Dit 

 was vooral het geval in Scandinavië , in voor-Germaanschen tijd be- 

 woond door met de Lappen overeenkomstige, dun gezaaide stammen. 

 Waar daarentegen de oorspronkelijke bevolking dichter en talrijker was 

 en tevens meer ontwikkeld, daar mochten de Germanen mede de over- 

 hand verkrijgen en die bevolking goed- of kwaadschiks germanisce- 

 ren, — maar zij moesten zich ten slotte in de door hen gegermani- 



