224 AKIERS , DUITSCHEUS EN NEDERLANDEUS. 



dan de overige Duitschers, en heeft zoodoende aanspraak op eene 

 eigene nationaliteit. 



En is er reden die nationaliteit op prijs te stellen en haar onaf- 

 hankelijk voortbestaan te wenschen , — te wenschen dat zij , zich vrij 

 en op hare eigene wijze verder ontwikkelende, eene eervolle plaats 

 blijve innemen onder de overige ? Of moeten wij verlangen haar ver- 

 nietigd en in eene andere , in de duitsche b. v. , opgelost te zien ? Er 

 zijn wel is waar in de laatste tijden enkelen onder ons, die er een 

 genot in schenen te vinden alles te doen wat mogelijk is om de da- 

 den van ons voorgeslacht te verkleinen, onze letterkunde aan minach- 

 ting prijs te geven, onze nationaliteit en ons volkskarakter bespotte- 

 lijk te maken in onze eigene oogen. Maar ik zou meenen mijne lezei s te be- 

 leedigen , indien ik die gezindheid bij hen veronderstelde. Ik zal dan ook 

 niet het woord behoeven op te nemen tot verdediging van onze na- 

 tionaliteit tegen hen die ik op 't oog had , en laat het mede aan an- 

 deren over om aan te toonen wat wij verliezen zouden indien wij ons 

 zelfstandig volksbestaan, onze constitutioneele instellingen en zoo veel 

 meer moesten opgeven, wat ons wellicht dan eerst dierbaar en begeer- 

 lijk zou worden, wanneer wij het hadden verloren. Ten slotte: laat 

 ons prijs stellen op onze nationaliteit, vooral omdat zij de onze is; 

 laat ons ons zelfstandig volksbestaan handhaven, omdat zonder dit 

 onze nationaliteit verloren zou gaan en wij genoodzaakt zouden wor- 

 den een weg in te slaan , die niet die is , waarop onze aanleg , onze 

 volksaard en onze geschiedenis heenwij zen , en langs welken voor ons 

 geen volksgeluk bereikbaar is ; — laat ons dat volksbestaan handhaven , 

 des noods door geweld met geweld te keeren. Grod behoede ons voor 

 de noodzakelijkheid van dit laatste! Maar mocht het noodzakelijk wor- 

 den, dan zal eene mannelijke en ernstige verdediging van onze vrij- 

 heid en onafhankelijkheid, ook al moesten wij onder den strijd be- 

 zwijken, ons doen rijzen in de achting van vrienden en vijanden, even 

 als eene gedweeë overgave aan de laatsten ons tot den spot van Europa 

 zou maken en de beweering, dat wij eene nation éteinte, een dood 

 volk zijn, boven twijfel zou verheffen. — En zulk een krachtige te- 

 genstand zal in dat ergste geval tevens de profetie en de kiemen in 

 zich bevatten van onze toekomstige wedergeboorte als onafhankelijk volk. 



Februari 1871. 



