244 ONTDEKKINGSTOCHTEN IN DE IJSZEE 



eene onmogelijkheid was. CooK had echter reeds uit de vlucht van 

 eenden en ganzen het besluit opgemaakt, dat er ten noorden van de 

 Beringstraat een poolland moest bestaan. 



De Russische ontdekkingstocht onder otïo von kotzebue in de Zuidzee 

 en de Beringstraat heeft de aardrijkskunde van het hooge Noorden 

 verrijkt met de ontdekking en opneming van de Kotzebue-Sund aan 

 de noordkust van Amerika, maar overigens het gebied van onderzoek 

 niet verder uitgebreid. De tot hiertoe vermelde reizen hadden zich 

 meestal tot de kusten bepaald en de hoogerop liggende IJszee verme- 

 den. De omtrekken van het vaste land van Azië en van het noord- 

 westelijk deel van Amerika waren daardoor tamelijk wel bekend ge- 

 worden. De Russische regeering besloot daarom eene nieuwe expeditie 

 uit te rusten met het bepaalde doel om zoover mogelijk in het noorden 

 voorwaarts te dringen. Daar uit alle tot hiertoe ondernomen tochten 

 was gebleken , dat het , zelfs in den zomer , wegens de groote menigte 

 drijfijs onmogelijk is, die zee te bevaren en opmerkingen en waarne- 

 mingen te maken, en daar vroeger de sergeant andrejew in 1763 en 

 hedenstiiöm en pschenizyn in 1809, 1810, 1811 over het ijs met sleden , 

 de eerste de Beeren-eilanden , de laatsten de Lachowsche-eilanden en 

 Nieuw-Siberiën hadden opgenomen , zoo besloot de regeering , dat deze 

 expeditie over het ijs met sleden plaats zou hebben, ten einde de kusten 

 van de monden van de Kolyma oostwaarts tot aan kaap Schelagskoj 

 Noss op te nemen en van daar naar het noorden onderzoek te doen 

 naar het bestaan van een land, dat zich volgens de verhalen der 

 Tschuktschen in de IJszee op niet verren afstand moest bevinden. 



Het bevel over deze expeditie werd aan von wrangel opgedragen. 

 Ofschoon men van 1820 tot 1823 met deze onderneming volhardde, 

 zoo werd het hoofddoel volstrekt niet bereikt. In het eerste jaar be- 

 zocht men de Beeren-eilanden en kwam ongeveer 17 Duitsche mijlen 

 verder noordwaarts; in het tweede ging men van Gross-Baranow-kaap 

 noordoostelijk en bereikte 37 Duitsche mijlen rechtstreekschen afstand van 

 het land; in het derde ging men uit van den mond van de rivier 

 Werkon, maar kon zich niet verder dan 17 Duitsche mijlen van het 

 land verwijderen. Nu eens was het de toestand van het ys, die do 

 reizigers tot den terugkeer dwong; dan zag men van de hoogte der 

 opgehoopte ijsmassa's in de verte de onmetelijke open zee. In het vierde 

 jaar ging von wrangel oostelijk tot Kaap Jakan, in welks nabijheid 

 het poolland in de IJszee volgens de verhalen der Tschuktschen op 



