248 ONTDEKKINGSTOCHTEN IN DE IJSZEE 



van-W alles-straat en overwinterde daar op 72" 50' noorderbreedte. 

 Beide zeetochten hebben getoond, dat men wel in elk jaar zelfs met 

 zeilschepen langs het land in deze IJszee groote afstanden tan afleggen 

 en dat dit, zoo het oostwaarts langs de Amerikaansche kusten geschie- 

 den kan, even goed westwaarts langs de Siberische kusten het geval 

 zijn moet. 



De expeditie van rodgees, in het jaar 1855 ondernomen, bewijst de 

 bevaarbaarheid van de IJszee ten noorden van de Beringstraat nog in 

 veel hooger mate dan de voorafgegane expedities. Hij toch zeilde door 

 de aanzienlijke streek van pakijs, die 6 breedtegraden of 360 zeemijlen 

 besloeg, tot boven den 72^*^^ graad noorderbreedte in niet meer dan 

 drie dagen, van 10 tot 13 Augustus 1855. Even groote afstanden wer- 

 den afgelegd, toen den 17''^^'^ Augustus westwaarts langs de Siberische 

 kust gestuurd werd. In twee dagen werden in rechte lijn niet minder 

 dan 220 mijlen doorvaren. De zee moet dus wel in alle deze weinig 

 bevaren streken volkomen open en bevaarbaar geweest zijn. 



De tocht van den Amerikaanschen kapitein long in 1867 is daarom 

 zoo merkwaardig, dat het hem gelukte op 70°30' noorderbreedte en 

 180° westerlengte een land te ontdekken, hetwelk zich met zijne achter 

 elkander liggende bergketens ver naar het noorden uitstrekte. Een van 

 die bergen had de gedaante van een uitgebrande vulkaan, en scheen 

 eene hoogte te hebben van nagenoeg 3000 voeten. Hij is daar niet aan 

 land gegaan, maar heeft het alleen uit de verte, op een afstand van 

 15 tot 18 zeemijlen, kunnen waarnemen. Hij meende echter, dat het 

 zonder sneeuw en met een voor de noordpoolstreken schoonen plan- 

 tengroei bedekt was. 



Dit land is nu juist het zuidelijk uiteinde van het uitgebreide en 

 hooge land, hetwelk kapitein kellet reeds den 17^^° Augustus 1849 

 ontdekt en Plover-eiland genoemd had. De zuidelijke kuststreek, wel- 

 ke LONG zag, wordt door hem op eene lengte van 15 Duitsche mijlen 

 aangegeven en sluit zich geheel aan het door kellet ontdekte gedeelte 

 der oostkust aan. Beider berichten en opgaven passen volkomen bij elkander. 

 Maar nog gewichtiger, dan het weder aanschouwen uit de verte van 

 een reeds voor 20 jaren ontdekt land, is de vaart van kapitein long 

 in andere opzichten. Zij toont zonneklaar aan , dat het wetenschappelijk 

 onderzoek dezer streken veel beter ter scheep over zee, dan met 

 hondesleden over het ijs kan geschieden. Kapitein long, een een- 

 voudige walv ischv aarder , zeilt tusschen de Siberische kust en dit 



