MEKKWAAKDICxE LICHTVERSCHIJNSELEN. 259 



men. Bedenkt men hierbij , dat het zonnelicht de kracht van vijftig- 

 duizend zulke waskaarsvlammen bezit , dan staat men verbaasd over 

 den afstand , waarop de grenzen der lichtwerkingen liggen , die het oog 

 kunnen aandoen. 



Zoo min een water- of luchtgolf , na tegen een of ander lichaam 

 te hebben gebotst, met dezelfde kracht kan terugkeeren waarmede zij 

 dat lichaam getroffen heeft , daar zij noodzakelijk een deel van haar 

 vermogen op het lichaam heeft overgedragen en dus verzwakt moet 

 zijn, zoo min kan het licht of kunnen de ethergolven van eenig voor- 

 werp terugkaatsen , zonder iets va,n hare kracht te verliezen ; zij bren- 

 gen de etherdeeltjes in en rondom dat voorwerp mede in trilling , en 

 dit laatste wordt dan ook als het ware voor ons lichtgevend ; wij zien 

 het in dat geval door het teruggekaatste of verspreide licht. Zoo wor- 

 den ook -de ethergolven verzwakt, als het licht door lucht, water of 

 glas treedt; wij merken dit duidelijk op, als men het glas maar wat 

 dik en de watermassa in de richting der lichtstralen wat uitgebreid 

 maakt, want dan worden de lichamen, die men er door heen ziet, 

 altijd minder helder. 



De stof waardoor het licht gaat , lucht , water , glas , enz. , noemt 

 men de mkldenstof , en zoolang deze eene gelijkaardige of homogene 

 samenstelling heeft , gaat het er recht doorheen , zonder het geringste van 

 zijn weg af te wijken. Maar bestaat de middenstof uit lagen van verschillende 

 dichtheid , en treft het licht de scheidingsvlakte van twee dier lagen in eene 



schuine richting , dan verlaat het zijn 

 eerst gevolgden weg; men drukt dit 

 uit door te zeggen : de lichtstraal wordt 

 gehroJcen. 



Zoo is het ook, als het licht uit 

 lucht in water of in glas treedt , om- 

 dat deze lichamen niet gelijksoortig zijn. 

 Is bijvoorbeeld in nevenstaande figuur 

 de ruimte boven de lijn A B met lucht , 

 en die er onder met water gevuld , 

 en treft de lichtstraal CD, na zich door de lucht te hebben bewogen, 

 het scheidingsvlak A B der beide middenstoffcn in D , dan volgt hij 

 niet den tot daartoe genomen weg, maar beweegt zich in het water 

 in " de richting D E ; de straal is dan gebroken. Alleen wanneer hij in 

 de richting der loodlijn F D het scheidingsvlak liad getroffen , zou hjj 



17* 



