262 MERKWAARDIGE LICHTVERSCHIJNSELEN. 



figuur juist ontworpen is , zooals het verscliynsel zich in werkelijkheid 

 zou voordoen, geeft zij te aanschouwen, hoe ver zich thans die beide 

 gekleurde lichtstralen van elkander verwijderen. Dat de afstand toe- 

 neemt, naarmate die stralen, verder van het prisma verwijderd, op 

 een wit papieren scherm worden opgevangen, is duidelijk. 



In deze figuur is ook opgehelderd, dat de oorspronkelijke straal AB, 

 als het prisma hem niet in den weg was getreden , in de richting B Gr 

 zou voortgegaan zijn, en dat derhalve de afw:yking van dien weg, door 

 het gebroken licht naar de basis E D van het prisma gericht , zeer 

 sterk is geweest; voor violet dus weder sterker dan voor rood licht. 

 Verder is in de teekening aangenomen , dat het prisma van jiintglas 

 was vervaardigd, eene soort van glas, waarin lood voorkomt, want 

 bij zulk eene samenstelling is het glas meer lichtbrekend , en voert het 

 de kleuren meer uit elkander dan dit bij hroonglas het geval is, waarin 

 geen lood aanwezig is. Er is hierbij verondersteld dat de beide prisma's 

 denzelfden vorm hebben. Het zal zoo aanstonds blijken, dat het ver 

 uit elkander voeren der verschillend gekleurde stralen zeer wenschelijk 

 is , en van groot belang bij het nasporen van de eigenschappen des lichts 

 kan geacht worden. Daarom is de natuuronderzoeker er steeds op uit, 

 om stoffen te vinden, waarbij die Meurver spreiding tot een hoog bedrag 

 opklimt ; zulk een stof vindt hij , behalve in het flintglas , ook nog in 

 de zwavelkoolstof, een zeer helder doorschijnend vocht, waarvan het 

 brekend vermogen nog sterker is dan van het flintglas. Men sluit die 

 vloeistof in een prismatisch glazen bakje op, dat de gedaante heeft 

 van fig. 4 ; het licht treedt dan , na den dunnen glazen wand te zyn 

 doorgegaan, in het zwavelkoolstofprisma en daarna door den anderen 

 wand weder in de lucht. 



Het zou mij zeer verwonderen, indien de lezer met dergelijke gla- 

 zen prisma's niet reeds kennis had gemaakt, want aan licht- of gas- 

 kroonen, kandelaars, enz. dienen zij dikwgls tot versierselen. Zeker 

 hebben de meesten dan ook wel opgemerkt, dat door zoo'n driehoekig 

 stuk glas zeer fraaie kleuren te zien zijn. Het wordt tijd, om over die 

 kleuren het een en ander mede te deelen, want zij zijn het, waarop 

 ik in 't vervolg de aandacht het meest ga bepalen. 



Stel dat wij ons in een geheel donker vertrek bevinden; in een der 

 vensters of blinden A (zie fig. 6) , die door de zon beschenen worden , 

 maken wij eene rechtopstaande spleetvormige opening p van 4 tot 5 

 centimeter lengte en 1 tot 2 millimeter wijdte ; wij zien nu een fraaien 



