266 MERKWAARDIGE LICHTVERSCHIJNSELEN. 



men, worden doorgelaten. Deze teruggekaatste of doorgelaten stralen 

 bepalen de kleur van het lichaam. De minst breekbare stralen zijn over het 

 algemeen het minst voor opslorping door de lichamen vatbaar ; vandaar dat 

 er zoo weinig donkerblauw en violet gekleurde natuurlijke licha- 

 men zijn. 



De dampkring, die de aarde omringt, en haar van de sterreruimte 

 scheidt, is een sluier, die in alle richtingen het licht terugkaatst, en 

 alzoo de oorzaak wordt van een tal merkwaardige lichtverschijnselen. 

 De blauwe kleur der lucht of van den hemel ontstaat uit de terug- 

 kaatsing der lichtstralen van de luchtdeeltjes. Deze kleur doet dus zien, 

 dat de luchtmoleculen een groot terugkaatsend en verspreidend ver- 

 mogen voor de blauwe stralen bezitten. Evenwel deze kleur wordt al- 

 weder zeer gewijzigd door dampen en wolken en stofdeeltjes, en wel 

 zoodanig, dat alweder blijkt het grooter opslorpend vermogen dezer 

 laatstgenoemde lichamen voor de meer breekbare stralen ; want de gele 

 en roode stralen verliezen daardoor het minst van hunne kracht en 

 behouden dus de overhand. Een bewijs hiervoor levert de roode kleur 

 op van zon en maan bij haar op- en ondergang. Men mag inderdaad 

 besluiten, dat de zon ook zeer veel ultra violette stralen afzendt , maar 

 dat deze zoo moeielijk zijn waar te nemen, dewijl de atmospheer die 

 bij voorkeur opslorpt , waardoor ze niet tot ons oog komen. 



De kleur van het water of het ijs, die soms prachtig blauw kan 

 zijn, heeft haar ontstaan te danken aan de daarin zwevende deelen, 

 die het blauw terugkaatsen. Water zonder die stofdeelen is onmogelijk te 

 verkrijgen ; bezat men het, het zou ongekleurd zijn. Toen tyndall zeewa- 

 ter nam van plaatsen , waar de zee een geelgroene , een groene , een blauw- 

 groene , een blauwe en een donkere indigo-kleur bezat , bleek , dat van 

 den lichtbundel , dien hij er door zond , het meeste licht werd ver- 

 strooid door het eerstgenoemde water, dat dan ook de meeste vaste 

 stoffen bevatte; het laatste, met de donker indigo blauwe kleur, ver- 

 strooide het licht het minst en was ook het zuiverst. Als wit licht in 

 water valt, worden de roode stralen het eerst werkeloos gemaakt en 

 wel zeer nabij de oppervlakte; daarna verdwijnen de oranjekleurige, 

 dan de gele , dan de groene stralen , enz. Wij herhalen dus , indien het 

 zeewater geen vreemde bijmengsels bevatte, die het niet opgeslorpte 

 licht weerkaatsen kunnen, zoo zou de zee zwart zijn als inkt. De in- 

 digokleur van het water komt het meest de kleur van zuiver water 

 nabij. Dit is dus wel een zeer geschikt middel om de zuiverheid van 



