MERKWAARDIGE LICHTVERSCHIJNSELEN. 301 



voordoet , terwijl zij bij doorvallend licht schoon groen is , die derhalve 

 lichtwerkingen openbaart , welke juist het omgekeerde zyn van die , waar- 

 op bij het cyan-platin-magnesium opmerkzaam is gemaakt, welke stof 

 toch bij doorvallend licht rood , bij teruggekaatst groen is : beide kleu- 

 ren zijn bij die twee lichamen merkwaardig overeenstemmend. De be- 

 doelde stof is het bladgroen of het chlorophyl. Men bereidt die het zui- 

 verst door brandnetels te koken, het water weg te werpen, de overge- 

 blevene, zeer weeke bladeren uit te persen, ze tusschen vloeipapier 

 goed te droogen , dan in een flesch te werpen en ze met zwavel-ether 

 te overdekken. Na korten tijd giet men het groene vocht er af en kan 

 dit dan met ether verdunnen. Ik heb het op deze wijze verkregen chlo - 

 rophyl in een tijdsverloop van vier jaar niet het geringste zien ver- 

 anderen. De klacht is anders vrij algemeen, dat het chlorophyl spoedig 

 zijne fluoresceerende werking verliest. 



Nog een paar proeven, die met het wondervoUe kunstlicht, boven 

 omschreven, genomen zijn, kan ik niet onvermeld laten. Vroeger is 

 eene proef, met den kastanjebast te nemen, vermeld; men richte die 

 thans op de volgende wijze in. Een hoog suikerglas vult men met zeer 

 helder water ; men plaatst dit dicht bij de blauwe , door zwavelkool- 

 stofdamp en stikstofoxyde gevoede vlam , en werpt er een paar kleine 

 stukjes van den kastanjebast op. O ogenblikkelijk is nu , op eenige meters 

 afstand zelfs , de helderblauwe , kronkelende , langzaam dalende wolk der 

 fluoresceerende aesculine te\ zien. Ik weet dat fraaie verschijnsel bij niets te 

 vergelijken. Geen scheikundige is misschien in staat, om die onbegrijpelijk 

 zwakke sporen van aesculine in die massa water aan te wijzen ; het flauwe 

 lichtje doet die stof op eenige ellen afstands herkennen. Ook de zoo- 

 genaamde buizen van Geissler met zekere vochten gevuld en voor een 

 deel van kanarienglas geblazen, leveren bij dat licht een fraai zamenstel op. 



De tweede proef bestaat hierin. Men schrijft met een zwakke, ge- 

 noegzaam ongekleurde, versch gemaakte oplossing van de aesculine, 

 daturine of chinine eenige zware letters op een zeer flauw geel gekleurd 

 dof papier, zoodat zij er bij gewoon daglicht niet op te zien zijn, laat 

 de figuren drogen en doet het blad papier door de zwavelkoolstofvlam 

 in de voor het overige donkere kamer beschijnen. Men photographeei-t 

 nu dat papier op de gevoelige laag coUodium , en maakt op de gewone 

 wijze van het negatief een positief beeld. Na de geheele bewerking is 

 afgeloopen , ziet men de letters donker gekleurd op witten grond staan. 

 Dit mag men dus met recht noemen: een photogram van het onzichtbare. 



