LAND- EN TUINBOUW IN PERZIE, 317 



middel tegen jicht en rheumatisme. De schrijver van het aangehaald 

 stuk, dr. j. E. POLAK, verklaart dit uit ondervinding te kunnen be- 

 vestigen ; 3" Rozijnen en krenten worden in overgroote hoeveelheid in 

 verschillende streken van Perzie bereid en maken een belangrijken 

 tak uit van uitvoer naar Indië en naar Rusland. De slechtste soorten 

 worden tot het maken van een bedwelmende soort van wijn en brande- 

 wijn gebruikt. Deze wijnbereiding geschiedt door de Joden en Armeniers , 

 omdat de godsdienst der Perzen zelve hun deze nijverheid verbiedt. 



De wijnen van dit land zijn zeer alkoholisch, doch duren niet lang 

 wegens hunne onvolkomene wijze van bereiding. Bij verbetering hier- 

 van zou de wijnbouw een rijke bron van welvaart voor de ingezetenen 

 kunnen worden. 



Van azijn is het verbruik zeer aanzienlijk, daar zij van voortreffe- 

 lijke hoedanigheid is, waarom van de hiermede ingelegde vruchten en 

 groenten een belangrijke uitvoer plaats heeft. 



Na de druif komt de meloen hier het meest in aanmerking, zoowel 

 de suiker- of gewone, als de watermeloen •. Van beide wordt in onge- 

 hoorde hoeveelheid gebruik gemaakt en men heeft daarvan, evenals 

 van de kalabassen en pompoenen , ook wintersoorten ; dat zijn die , 

 welke, even als bij ons sommige tafelperen, eerst door te liggen eene 

 zekere rijpheid en bruikbaarheid verkrijgen. De bewaring gaat hier zeer 

 goed èn door de droogte der lucht èn omdat ze zeer zorgvuldig ge- 

 borgen worden, voor drukking en koude wèl bewaard. De meloenen 

 hangen zeer van uitwendige omstandigheden af, zoodat zij, ter kwee- 

 king naar eene andere streek overgebracht, al zeer spoedig van hoe- 

 danigheid veranderen. Beroemd zijn vooral de suikermeloenen van 

 Isfahan, Kum en Kaschan, welke in groote menigte heinde en verre 

 verzonden worden. Bij Isfahan wijdt men bijzondere zorg aan deze 

 teelt, door goede bearbeiding van den bodem, bewatering en bemes- 

 ting met duivenmest, zonder welken men de allerbeste vruchten niet 

 kan verkrijgen. Ook worden tot dit doel van de overbeladen plant 

 vele vruchten afgenomen, zoodat er slechts 2 of 3 aan één steng over- 

 blijven. Als de meloen ongeveer een vuist groot is, wordt hij, ter be- 

 schutting tegen insekten en gloeiende zonnehitte en om hem voor te 



* Dit is Cucumis CitruUus. Zij heet, meen ik, watermeloen, niet zoo zeer omdat 

 zij in het water gekweekt wordt, als wel omdat zij zeer saprijk is. In Nederland wordt 

 zij niet geteeld, maar wel in het zuiden van Frankrijk; veel onder andereu in het depar- 

 tement Vaucluse. Zij heeft zwarte zaden. 



