LAND- EN TUINBOUW IN PERZIE, 319 



De Kweeën van Isfahan overtreffen alle bekende soorten in geur, 

 grootte — elke kwee weegt tot l'A (oud) pond — en malschheid van 

 vleesch. De kweeboom dient ook veel, om daarop appelen en peren 

 te enten. 



De beide laatste, als ook de pruimen, slagen alleen goed in het hooger 

 gebergte , daar zij in de vlakte weinig smaak hebben. Er wordt , 

 vooral in het oosten des rijks bij Meschhed , eene gele pruimsoort veel 

 gekweekt, om de vrucht, eerst geschild en daarna in de zon gedroogd, 

 in den handel te brengen als de Oloe Boechara , Boechara iwuim , welke 

 wegens haren aangenaam zuurachtigen smaak in het gansche oosten 

 beroemd is. 



De in Nederland minder bekende Pistache — welke naam echter nog 

 overgebleven is in het woord pistache , in eenige streken in den zin 

 van chocolaadjes in gebruik , — of de vrucht van Pistacia vera , is in 

 Perzie zoo groot en goed als ergens ter wereld , maar hare teelt is 

 slechts tot Caswin en Damgan beperkt. 



Granaten zijn mede uitmuntend, doch wisselen vaak van hoedanig- 

 heid als zij naar eene andere streek worden overgeplant. Die van Saweh 

 bij Kum en van Torum bij Tabris worden voor de beste gehouden. 

 Het bestaan van het distrikt Ardistan (tusschen Isfahan en Jezd) hangt 

 alleen van de teelt der granaatappelen af. Het sap wordt ook ingedikt 

 en komt dan veel als rob (conserf) van granaat in den handel, ook 

 tot den uitvoer. 



Vijgen zijn in overvloed voorhanden, maar worden weinig geacht, 

 zoodat er niet veel zorg aan besteed wordt. 



De Dadels^ welke aan den Perzischen zeeboezem en in het gewest 

 Kirman groeien, zijn van uitstekende hoedanigheid, maar worden niet 

 talrijk genoeg aangekweekt , zoodat er veel uit Bagdad wordt ingevoerd. 



Veel zorg wordt er ook besteed aan het enten en veredelen van den 

 witten moerhezieboom , en wel omdat zijne vrucht , die zoo groot wordt 

 als een dadel, bijzonder goed van smaak is en door alle standen met 

 voorliefde gebruikt wordt. Deze vruchten worden ook gedroogd en een 

 deel daarvan naar den Kaukasus uitgevoerd {Agron. Zeitung 1867 , p. 811). 



De zijdeteelt, waarvoor deze moerhezieboom, zoo als men weet, het 

 blad tot voedsel der zijwormen geeft, bestaat slechts in enkele distrik- 

 ten van dit land , maar zoude nog veel algemeener en voordeéliger kun- 

 nen worden. De zwarte of onze gewone tnoerbezieboom groeit in Perzie 

 uitmuntend , maar de vrucht is niet in achting en hierom verwaarloosd. 



