§8ê ËÈT ÈLAÖ. 



plaatselijk breed en vlak geworden zal zijn , en het in 't geheel niet 

 meer op het oorspronkelijke ronde staafje gelijkt. Toch bleef het voor- 

 wei'p hetzelfde , en is die groote verandering van vorm niets anders dan 

 eene opeenstapeling van elk op zichzelf naauwelijks merkbare wijzi- 

 gingen. 



Wanneer men met een enkelen blik de figuren 1 tot 12 van de hierbij 

 behoorende plaat, waarop eenige zeer algemeen voorkomende bladvor- 

 m.en van planten, die men in den zomer allerwege als om zich henen 

 heeft, volgt, zal men zich, hoop ik, hiervan gemakkelijk overtui- 

 gen. Deze zijn: fig. 1 het blad van een Den, gev/oonlijk een 

 dennenaald genoemd; fig. 2 een grasblad; fig. 3 het blad van de 

 smalle Weegbreê'; fig. 4 dat van den bind-Wilg ^; fig. 5 dat 

 van den Laurier^; fig. 6 dat van een Sneeuwbal'*; fig. 7 dat van 

 de Melisse ^; fig. 8 dat van den Linde ^; fig. 9 dat van de Bal- 

 lote^; fig. 10 dat van den Els.**; fig. 11 dat van denPruikeb o om ^; 

 fig. 12 eindelijk dat van de Oost-Indische Kers'o. 



Heeft het blad deze mate van ontwikkeling bereikt , is de breedte 

 namelijk tennaastenbij aan de lengte gelijk geworden, waardoor eene 

 betrekkelijk groote oppervlakte met de lucht in aanraking is , wat we 

 als hoogst nuttig mogen beschouwen, dan doet zich in de verdere ont- 

 wikkeling een ander streven kennen , we zouden zeggen naar meerdere 

 sierlijkheid, en dat wel in twee verschillende rigtingen. 



Beide verschijnselen komen echter in het wezen der zaak op hetzelfde neer; 

 ze zijn het gevolg van eene onvolkomene aanvulling met celweefsel van 

 de tusschen de nerven en aders — de mazen van het bladskelet — over- 

 blijvende ruimten. Deze, die nerven en aders, spreiden zich vaak, zoo althans 

 kan men zich de zaak het gemakkelijkst voorstellen , tijdens de ontwikke- 

 ling van het blad zóó spoedig en zóó wijd uiteen , dat er in dien korten tijd 

 zooveel cellen niet gevormd kunnen worden, als noodig zijn, om er 

 een vlak en gesloten geheel , met zuiver gelijken omtrek uit te doen 

 ontstaan. Daarvan zijn die zoogenaamde insijdingen 't gevolg, welke 

 dieper en dieper gaan, tot zelfs nabij den stevigen middennerf, en 

 waardoor dan het blad in een aantal slippen verdeeld wordt. 



' Plantago lanceolata. ^ Salix viminatis. ^ Laurus nohitis. 



■* Viburnum Lantana. * Melissa qfficinalis. " Tilia europcea. 



"^ Ballota nigra ^ Alnus glutinosa, * Hhus Cofinus. 

 ^^ Tropceolum majus. 



