HET BLA.D. 345 



Dit zijn spelingen van de Natuur; goede luimen, zou ik haast zeggen , 

 waarin zij zoo vriendelijk is om even het gordijn, dat hare geheimste 

 werkplaats aan ons oog onttrekt , op zijde te houden, Eén enkel oogen- 

 blik slechts , maar toereikend voor ons om althans iets te zien , welk 

 weinige echter dikwijls veel verklaart wat vroeger duister was. 



Ik wil dit echter hierbij laten; ten opzigte van de vormverande- 

 ring der bladeren is , hoop ik , genoeg gezegd , om te doen uitkomen 

 hoe de Natuur, langs den weg der ontwikkeling, uit de allereenvou- 

 digste bladvormen de meest zamengestelde kan doen ontstaan, daar 

 we in de laatste niets anders vóór ons hebben dan de som van een 

 zeer groot aantal wijzigingen, die de eerste trapsgewijs, bij verschil- 

 lende soorten , ondergingen. Vooral daarom acht ik het onraadzaam hier 

 verder over uit te weiden, wijl dan alligt een onderwerp zou aange- 

 roerd worden, van teveel belang om het vlugtig te bespreken, terwijl 

 al te oppervlakkige kennis daarvan tot hiertoe meer kwaad dan goed 

 stichtte. 



Hoe verbazend veel verscheidenheid er nu ook in de verschillende 

 bladvormen heerscht, die we hier vlugtig overzagen, toch was de 

 natuur blijkbaar daarmede niet tevreden, maar riep ze nog een aantal 

 andere te voorschijn, die van de meer algemeen voorkomende soms zeer 

 aanmerkelijk verschillen. Ook deze echter zijn wel degelijk door over- 

 gangsvormen aan de vorige verbonden, waarbij ik echter niet nader 

 zal stilstaan , om aan dit gedeelte van mijn onderwerp geene al te 

 groote uitbreiding te geven. 



Ik bepaal er mij dus toe hier in herinnering te brengen dat , terwyl 

 de bladeren over 't algemeen vliezig uitgebreid en dun zyn, er ook 

 niet weinigen aangetroffen worden, die dik en vleezig en daarbij zeer 

 saprijk zijn; sommige zelfs zijn min of meer cylindrisch van vorm en 

 bijgevolg naauwelijks als bladeren te erkennen. 



De belangrijkste en tevens merkwaardigste afwijkingen zien we echter 

 bij de zoogenaamde Beker planten, waarom het alligt den lezer 

 aangenaam wezen kan ook hierbij eenige oogenblikken stil te staan. 



Deze komen in Oost-Indië en op Nieuw-Holland voor. In beide ge- 

 vallen heeft men evenzeer regt om van Bekerplanten te spreken , 

 ofschoon die planten in beide werelddeelen , zelfs oppervlakkig gezien , 

 volstrekt geene overeenkomst met elkander hebben. 



De meest als zeldzaamhedcn bekende, tevens de sierlijkste, zijn die. 

 welke in O.-Indië in de bosschen wild groeijende gevonden worden en het 



