HET BLAD. 



347 



Tig. 11. 



'de middennerf zet zich nog een eindweegs buiten de bladvlakte, in den 

 vorm van een dikken draad, voort, die zich in de natuur veelal als 

 eene rank om andere voorwerpen windt, waardoor de plant dan over- 

 eind gehouden wordt. Plotseling echter gaat die draad in een beker 

 over, die steeds met de opening naar boven gerigt en ten overvloede 

 van een deksel voorzien is, hetwelk, wanneer het geheel zijne volko- 

 men ontwikkeling bereikt heeft, 

 openstaat; als om de illusie te 

 voltooijen is die beker steeds 

 gedeeltelijk met water gevuld. 

 Aanvankelijk was die opening 

 door het deksel volkomen ge- 

 sloten. Is dit echter eenmaal 

 opgerigt, dan blijft het zoo 

 staan ; het is dan onbewegelijk , 

 zoodat de beker geopend blijft. 

 Dit verschijnsel, hoe fraai 

 reeds op zich zelf, was echter 

 in veler schatting nog niet fraai 

 genoeg ; men vond hier voedsel 

 voor de fantasie , en waar deze 

 bij natuurbeschouwingen in 't 

 spel komt, en ze niet goed en 

 met beleid beteugeld wordt, 

 kan 't somtijds al vreemd toe- 

 gaan. 



Men had sierlijk gevormde 

 bekers vóór zich , of men vond 

 ze beschreven — wat niet pre- 

 cies het zelfde is — ; die bekers bevatten een door de plant daarin af- 

 gescheiden , somtijds helder water ; wat was dus natuurlijker dan dat ze 

 ook "voor drinkbekers bestemd en ten deele met water gevuld moesten 

 zijn om den verdoolden reiziger te laven?" Had men intusschen, alvo- 

 rens die leer te verkondigen, eens in die bekers gekeken, dan zou men 

 gezien hebben dat er steeds een aantal verschillende insecten in dat 

 water óf met den dood liggen te worstelen óf reeds ten deele ontbon- 

 den zijn, zoodat men gerustelijk kan aannemen dat het onzuiverste 

 grachtwater nog eene lekkernij is bij dit vergeleken. Als de natuur die 



Beker van Nepenthes Rafflesiana , benevens eene 

 afzonderlijke bloem tu vrucht dezer plant. 



