6ÈHÏ2ÜGËN VAN EEN HONti, 851 



breitobbetje voor goed weggesloten en bleef met andere zaken in de 

 bewuste kast geborgen , zonder or in ten minste drie en waarschijnlijk 

 wel vier jaren uit te voorschijn te zijn gehaald. 



Onlangs nu kwam het gesprek in den huiselijken kring op dit voorval. 

 De vraag werd geopperd , of de hond zich , na zulk een lang tijdsver- 

 loop, het tobbetje, waarvoor hij in zijn jeugd zoo bang was, nog zoude 

 herinneren. Ik erken dat ik het voor zeer onwaarschijnlijk verklaarde. 

 De proef kon echter gemakkelijk genomen worden. Het oude tobbetje 

 werd dus gehaald en den hond op eene geheel onverschillige wijze 

 voorgehouden. Een klein oogenblik besnuffelde hij het, maar schier 

 aanstonds keerde hij zich daarvan af en liep weg, druipstaartend en 

 met de duidelijkste blijken , dat hij het voorwerp , waarvoor hij een- 

 maal zulk een afschuw had gekoesterd , weder herkend had. In weerwil 

 van de vriendelijkste toespraak , waagde hij het niet den persoon te 

 naderen, die het in de hand hield, maar verschool zich onder stoelen 

 en tafels of achter andere personen, toidat het ding, dat hem de zonde 

 zijner jeugd en de daarop gevolgde straf herinnerde , wederom uit zijn 

 oog verwijderd was. 



H A n T I N G. 



