354 HET BLAD. 



nog veel eentoonigs wezen in de natnur, wanneer alle bladeren even 

 groen waren; nu werken die verschillende tinten krachtig mede om 

 aandoeningen, die zich anders te zeer op ons gemoed zouden doen 

 gelden , te matigen , zoodat ze elkanders invloed wederkeerig als 't ware 

 zoodanig neutraliseeren , dat we bij afwisseling, zonder dat we 't be- 

 merken, juist die indrukken ontvangen, die onze gemoedsstemming in 

 evenwigt houden. 



Denk niet, Lezer, dat ik hier aan eene weinig beteekenende oorzaak 

 te grooten invloed toeken. De spreuk, dat kleine oorzaken groote ge- 

 volgen kunnen hebben, is zonder eenigen twijfel ook in dit geval van 

 toepassing. Of is 't ons niet, wanneer we ons te midden van geboomte 

 met donkergroen gebladerte bevinden, of een onbestemd gevoel van 

 weemoed, zacht, ja weldadig misschien, maar drukkend toch zonder 

 eenigen twijfel , ons beknelt ; wekken niet de lichte , heldere , half door- 

 schijnende tinten ons daaruit op, terwijl elders de blinkende en als 

 verniste oppervlakten der bladeren, duizend, ja duizendmaal duizend 

 kleine spiegels gelijk, de zonnestralen vrolijk weerkaatsen, weerkaatsen 

 tot in 't binnenste van ons gemoed? 



Wij , menschen , zijn redelijke en daarbij — we laten althans geene 

 gelegenheid ongebruikt om het te beweren — zeer zelfstandige wezens, 

 maar toch zijn we veelal onbewust van de oorzaken die op ons leven 

 een magtigen invloed uitoefenen. Men lette er maar eens goed op , 

 en men zal spoedig tot de ervaring komen, dat we, zelfs onze mate- 

 rieel e belangen — en dat zegt iets — nog daargelaten, in zulk een 

 naauw verband staan tot het plantenrijk, dat dit onafscheidelijk aan 

 ons bestaan blijkt verbonden te zyn. — 



Wanneer men van een aantal verschillende planten — onverschillig 

 welke — een blad afplukt, en men die bladeren dan nevens elkaar 

 legt, zal men er geen twee vinden, die in kleur volmaakt met el- 

 kander overeenkomen. Dit blad is donkerder, dat lichter; dit is dof, 

 dat glanzend; dit heeft een fluweelachtigen , een ander een zilverach- 

 tigen weerschijn, en zoo gaat dat in 't oneindige voort. 



AVat mag daarvan de oorzaak zijn? 



Het is inderdaad niet moeijelijk om deze vraag te beantwoorden, 

 namelijk in zooverre het de physische oorzaak betreft; uit een physio- 

 logisch oogpunt beschouwd, zal dit verschijnsel denkelijk wel altijd tot 

 de natuurgeheimen blijven behooren. 



Alvorens dit echter te doen, is het noodig een antwoord te zoeken 



