364 HET BLAD. 



niet alleen deze zich, maar de geheele bladsteel buigt zich naar bene- 

 den, zoodat de plant, straks nog zoo fleurig en zoo Msch, een ver- 

 flenscht voorkomen verkrijgt. 



Bij deze eigenschap, die ze, hoewel in wat sterkere mate, met vele 

 andere gemeen heeft , bezit zy echter , gelijk men weet , nog eene andere. 

 Als namelijk overdag de bladeren geheel geopend zijn, dan is eene 

 lichte aanraking voldoende om ze plotseling zich te doen sluiten , evenals 

 eene slak hare horens intrekt. Is die aanraking wat ruwer, dan daalt 

 ook de bladsteel naar beneden , en het geheele blad ziet er als verlamd 

 uit. Die gevoeligheid is des te sterker, naarmate de temperatuur der 

 lucht die de plant omgeeft hooger is ; 's nachts , wanneer de geheele 

 plant in een toestand van rust verkeert, houdt die geheel op. 



Wanneer men , in 't midden van den zomer, zeer voorzigtig de uiterste 

 punt van een blad even aanraakt, kan men die sluitende beweging 

 zich trapsgewijs over 't geheele blad zien voortplanten, terwijl ze zich 

 dan niet zelden op een blad, dat daartegenaan ligt, voortzet. 



In Indië , waar met deze planten somtijds geheele vlakten begroeid 

 zijn, die met hare duizenden lichtpaarse bloemhoofdjes een levendig 

 en frisch gezigt opleveren, is het neerstrijken van een vogel voldoende 

 om als door een tooverslag het geheel een doodelijk aanzien te geven, 

 wijl die planten daar digt bijeen staan en de beweging van het ééne 

 blad tevens oorzaak is van het sluiten van het andere. Na een poosje 

 rust , en als ze , om 't zoo te noemen , van haren schrik bekomen zijn , 

 gaan ze weer open, rijzen ze weer op, en is 't alsof er niets ge- 

 beurd is. 



Men is niet in gebreke gebleven deze plant aan velerlei proefnemin- 

 gen te onderwerpen. Vooreerst heeft men haar eenigen tijd in 't donker 

 gehouden, waarbij de blaadjes ook over dag gesloten bleven, waarna 

 men haar plotseling aan een sterk kunstlicht blootstelde ; en , als 't ware 

 aarzelend omdat ze de zaak niet vertrouwde , opende ze deze toch ein- 

 delijk langzamerhand. 



Voorts nam men er eene in een rijtuig mede, om te zien of men 

 haar ook aan de schokkende beweging daarvan kon gewennen. Aan- 

 vankelijk vielen de blaadjes magteloos ineen, maar werkelijk rezen 

 ze, na verloop van eenigen tijd, ondanks de steeds voortdurende be- 

 weging , weder op , om een poos later , nadat het rijtuig eenige oogen- 

 blikken stil gestaan had en weder voortging, zich op nieuw plotseling 

 te sluiten en zich weder, even als de vorige keer, een poosje later te openen. 



