372 HET BLAD. 



Een blad van de plant der Zonnebloem bleek in één etmaal gemid- 

 deld ruim 55 gram water uit te wasemen , zoodat men berekenen kon , 

 dat , door eene plant van vier voet hoogte , in 24 uren , gemiddeld circa 

 683 gram water in do lucht komt. In enkele gevallen vond men die 

 hoeveelheid nog veel aanzienlijker. 



Of dit nu van beteekenis wordt , kan men hieruit opmaken , dat men , 

 eveneens op goede gronden, berekende dat een bunder lands met Zon- 

 nebloemen beplant, gedurende de vijf zomermaanden (1 Mei — 30 Sept.) 

 ruim anderhalf millioen kilo water uitwasemt; en dit is nog op verre 

 na de grootste hoeveelheid niet, daar er planten zijn van welke dit 

 veilig op het dubbele geschat kan worden. Een bunder grasland 

 zou , hoe laag die planten ook zijn , in denzelfden tijd niet minder dan 

 5 millioen kilo water verdampen ; rekent men daar nu ^U — en dat 

 is vrij ruim — voor de uitwaseming van den grond af, dan blijft er 

 voor die smalle en schijnbaar zoo drooge grasbladeren toch nog ruim 

 1.600.000 kilo water over. 



Ook eene mededeeling, naar aanleiding van een berigt in een En- 

 gelsch tijdschrift, kortelings in het Album der Natuur gedaan, is, om 

 de daarbij gevoegde opgave van de in denzelfden tijd gevallen regen 

 van werkelijk belang. Daar toch werd vermeld dat zeker geleerde , Pet- 

 TENKOFEB, had nagegaan dat een Beuk gedurende het geheele jaar 

 8 Va maal meer water uitgewasemd had , dan er in denzelfden tijd , op 

 eene gelijke oppervlakte , regen gevallen was ; welk water dus natuurlgk 

 door de wortels diep uit den grond geput moest worden, en, na den 

 stam en de takken van den boom doorgegaan te zijn, door de huid- 

 mondjes der bladeren, in dampvormigen toestand in de lucht kwam. 



Dit wetende , zal het den lezer niet moeijelijk vallen te begrijpen 

 welk een magtigen invloed die planten organen dus ook in dit opzigt 

 moeten hebben op den toestand der lucht. Men is veelal gewoon te 

 meenen dat de waterdamp , die zich daarin verzamelt , alleen het gevolg 

 is van de uitwaseming van zeeën , rivieren , van den vochtigen grond , 

 enz. Hier leert men eene andere bron kennen, die men alligt niet 

 zou vermoeden, hoewel ze zich in onze onmiddellijke nabijheid bevindt. 



Vraagt men nu hoe en waartoe de bladeren al dat water uitwasemen , 

 dan is het antwoord daarop zeer eenvoudig. De uitwaseming heeft, gelijk ik 

 daareven zeide , plaats door diezelfde huidmondjes, waarmede ze 't kool- 

 zuur uit de lucht in- en de zuurstof uitademen, en die, hoe uiterst klein 

 ze ook zyn, om die reden eene dubbel belangrijke beteekenis hebben. 



