TE LONDEN. 879 



die tempelvormige prachtbouw met zijn slanken toren , waarin , als 

 het geheel afgewerkt is , het standbeeld van den grooten man , als on- 

 der een hoogen en rijk versierden troonhemel gezeten, den blik zal 

 gevestigd houden op het andere , niet zoo schitterend , maar toch on- 

 eindig waardiger deel van het gedenkstuk : de Albertshall , hier aan 

 onze linkerhand. Hoe bevalt u het uiterlijk daarvan? Bouwkundigen of 

 aesthetici zouden misschien daarop nog wel iets vinden aan te merken, 

 een heele boel misschien. Maar wij zijn geen critici , van beroep niet 

 en Goddank nog minder uit liefhebberij. Laten wij het dus maar rond- 

 uit en zonder voorbehoud zeggen: het geheel, ook zonder dat wij den- 

 ken aan de beteekenis en aan het doel van 't gebouw, maakt op ons 

 een hoogst aangenamen indruk. De materialen zijn van de eenvoudigste 

 soort : ijzer , rooden baksteen en terra cotta , en even streng eenvoudig 

 zou men kunnen zeggen, is de bouwstijl. Toch spreekt ons dit gebouw 

 meer aan dan menig ander dat nog grooter, grootscher en kostbaar- 

 der is ; de bevallige ronding — het gehe&l heeft de gedaante van een 

 lang rond — die het overal vertoont, brengt zeker het hare daartoe 

 bij. Van binnen is het — de naam hall zegt u dit reeds — niets an- 

 ders dan een reusachtig groote zaal , voor voordrachten en vooral voor 

 muziekuitvoeringen bestemd. Drie overdekte galerijen boven elkaar 

 daar rondom loopend, geven toegang tot de verschillende ingangen 

 van die zaal , en daarboven weder loopt een geheel open galerij , van 

 waar men de geheele zaal kan overzien. Laat ons die het eerst bezoe- 

 ken! Om haar op de gemakkelijkste wijze te bereiken, treden wij 

 hier dit kleine kamertje binnen, na voor ons elk een penny te hebben 

 betaald. Zoodra het gevuld is, en dit duurt waarlijk niet lang, rijst 

 het met ons allen, door waterdrukking , totdat de vloer daarvan ge- 

 lijk komt met dien der bovengalerij. A confortable arrangement j zeg- 

 gen de Engelschen, die met ons zijn "opgedrukt." 



Daar zijn wij dan nu op die bovengalerij. Eerst werpen wij , door 

 een der dertig breede bogen welke daartoe gelegenheid geven , een blik 

 van boven af in de zaal. Straks zal die meer of min gevuld zijn , als 

 't reusachtige orgel bespeeld wordt, waarvan wij het front hier voor 

 ons zien. Niet geheel gevuld? Bedenk dat in de ^^arena", het parterre 

 zouden we zeggen als 't een schouwburgzaal gold, 1000 toehoorders, 

 zooveel in de oploopende zitplaatsen, zooveel in de balcons, in de 

 loges , hier op de galerij plaats vinden kunnen , in 't geheel 8000 per- 

 sonen! Dat orgel, och 't heeft wel iets drukkends voor een echten 



