WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



NATUUKKUNDE. 



IJzer en waterstof. — De "nadere berichten" aangaande dit onderwerp , 

 waarvan in den vorigen jaargang, blz. 88, sprake was, zijn nu bekend 

 geworden. {Bulletin de V Académie de '^L Vetershourg ^ en daaruit: 

 Poggendorffs Annalen, Erganzung V, S. 242). Daarin geeft lenz A^erslag 

 van de proefnemingen, die hij gedaan heeft naar aanleiding van jacobi's 

 uitnoodiging om te onderzoeken of een daarbij toegezonden plaatje van langs 

 galvanischen weg nedergeslagen ijzer waterstof bevatte. Hij kon toen die vraag 

 bevestigend beantwoorden in zoover dat dit ijzer werkelijk een aanzienlijke 

 hoeveelheid, ruim 15 maal zijn eigen volume, gas bevatte, hetwelk evenwel 

 later bleek niet enkel waterstof, maar een mengsel te zijn van dit gas met 

 stikstof, koolzuur en kooloxydegas. Het groote gehalte aan dit laatste — ruim 

 Vs van het geheele gasvolume — deed lenz aan de mogelijkheid denken dat 

 het ijzer, in kool vuur uitgegloeid zijnde, dit en misschien nog andere gassen 

 geheel of gedeeltelijk eerst bij het uitgloeien had opgenomen, en hij besloot 

 dus de zaak door een opzettelijk onderzoek verder na te gaan. 



Daartoe werd ijzer, volgens de methode van klein, uit eene met zwavel- 

 zure magnesia vermengde oplossing van zwavelzuur ijzeroxydule , die door 

 koolzure magnesia geneutraliseerd was , in coherenten vorm galvanoplastisch 

 afgescheiden. Het eerste wat van het zoo gewonnen ijzer in het oog valt is 

 zijne groote hardheid, niettegenstaande het bij een helder grijze kleur een 

 korrelige structuur en zelfs onder het mikroskoop geen spoor van kristallisatie 

 vertoont. Het staat in dit opzicht tusschen apatiet en veldspaat en is zoo broos, 

 dat dunne plaatjes daarvan met gemak tusschen de vingers tot poeder kun- 

 nen ^gewreven worden. 



Door eene sterke uitgloeiing wordt die hardheid aanmerkelijk minder, zoo- 



1 



