WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. . 15 



behoort aan een poot waarvan de nervus ischiadicus is doorgesneden , knab- 

 belt het de door de operatie ongevoelig geworden buitenste teenen af. Wan- 

 neer men nu zulke dieren met elkander laat paren , dan worden niet alleen 

 de jongen bij hun opgroeien altijd epileptisch , maar missen ook de buitenste 

 teenen waarvan hunne ouders zich hadden beroofd. Bij de dissectie van een 

 dezer jongen werd op den nervus ischiadicus een knoop gevonden, overeenko- 

 mende met dien, die bij de ouders na de doorsnijding ontstaan was {The 

 Academy, Oct. 22, 1870. pag. 14). d. l. 



Ontwikkeling van Limulas. — Dertig jaren geleden maakte van der 

 HOEVEN belangrijke studiën omtrent het jong van Limulus^ en voor eenige 

 jaren toonde woodward het belang van onderzoekingen op dit dier aan in 

 verband met verwante fossile geslachten. Thans hebben s. lockwoüd en a. 

 s. PACKARD in de American Naturalist belangrijke feiten daaromtrent mede- 

 gedeeld. De vrouwelijke Limulus legt hare eieren los in het zand , waarna 

 deze door het mannetje bevrucht worden. De eerste ontwikkeling van het 

 embryo daarlatende, ziet men later het ovale lichaam van dat embryo in 

 grootte toenemen en de segmenten , die het kopschild samenstellen , zich 

 vertoonen ; de pooten groeien in de lengte en liggen in tweeën gevouwen. De 

 rudimenten van de toekomstige kieuwplaten beginnen voor den dag te komen , niet 

 met elkander vergroeid , maar paarsgewijs ontspruitende. Later neemt het kop- 

 schild in grootte toe en er ontwikkelen zich negen segmenten op zoodanige 

 wijze , dat duidelijk blijkt dat bij Limulus het voorste schild , doorgaans rug- 

 schild geheeten, eigenlijk het kopschild is, en dat het achterschild de borst 

 en het achterlijf vertegenwoordigt , gelijk woodward reeds beweerd had op grond 

 van de vergelijking van den volwassen Limulus met zijne fossile verwanten. In het 

 tijdperk, dat aan het verlaten van het ei voorafgaat, merkt men op, dat, gelijk reeds 

 bekend was , de staartstekel ontbreekt , en dat de lichaams-segmenten vrij en 

 niet geankyloseerd zijn , even als zij ook vrij zijn bij vele vormen uit het kool- 

 en silurische tijdperk. In den algemeenen habitus herinneren deze jonge Liiauli. 

 aan de Trilobiten, b. v. Trinucleus en Aynostes ; de kop heeft veel over- 

 eenkomst met dien van Hemiaspis. — Lockwood merkt nog op, dat eenige 

 eieren , die men meende dat onvruchtbaar zouden zijn en die daarom op eene 

 donkere plaats ter zijde waren gelegd , na ongeveer een jaar bewezen hunne 

 levensvatbaarheid te hebben behouden. Deze taaiheid van leven van de eieren 

 van Limulus verklaart naar zijn inzien het feit van het langdurige geo- 

 logische leven van dit- geslacht. {The Academy ^ November 15, 1870, 

 pag. 42). d. l. 



