48 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Het spectrum van het poollicht. — De Heer J. h. groneman te Groningen 

 deelt in een brief aan Prof. heis (Ibidem bl. 50) aangaande zijne waarne- 

 ming van het in onze streken bijzonder prachtige noorderlicht op 25 Oct. 1870 

 eenige bijzonderheden mede. Zijne bepalingen van den stand van het conver- 

 gentiepunt der corona komen zeer wel overeen met de meening dat de stralen 

 van het lichtverschijnsel in werkelijkheid loodrecht staan op de richting der 

 inclinatienaald, terwijl hunne convergentie slechts schijnbaar is. Ook hij had 

 de opmerkelijke aanwezigheid waargenomen van het bekende donkere segment , 

 niet slechts in het noorden , maar ook in het zuiden. 



De heer sirks beschouwde het licht , zooals het zich op verschillende plaatsen 

 van den hemel vertoonde, door een kleinen rechtzienden spectroskoop van 

 HOEFMAN en vond, ook bij zeer nauwgestelde spleet, dat zelfs de meest 

 overal en aanhoudend zichtbare roode stralen , zoowel als het witte licht , dat 

 om den rand der segmenten zichtbaar was , in het spectrum slechts één smalle 

 streep , gelegen tusschen geel en groen , vertoonde. 



Browning {Monthly notices of the Royal Astronomical Society 11 No- 

 vember 1870 en daaruit Phüosophical magazine^ Januarij 1871, bl. 79) 

 heeft ook dit zelfde poollicht spectroskopisch onderzocht, waarschijnlijk met behulp 

 van een instrument van sterkere verstrooiingskracht. Ook hij vond dat zelfs 

 de meest zilverwit glanzende gedeelten van het uitspansel een spectrum gaven 

 dat slechts scheen te bestaan uit een enkele lijn , tusschen de plaatsen der 

 Frauenhofersche strepen D en E gelegen. Als de spectroskoop op het roode 

 licht was gericht , werd ook nog , hoewel flauw , een roode lijn zichtbaar. Be- 

 halve deze twee meende hij enkele malen nog twee andere , zeer zwakke lijnen 

 te zien opflikkeren, een bij 't rood, en een bij 't blauwe gedeelte van een 

 proefspectrum dat hij ter vergelijking nevens dat van 't poollicht plaatste. 



De kleur der eerstgenoemde , groene lijn was zeer opmerkelijk. Zij was zoo 

 zilverachtig en zoo zwak groen getint , dat zonder het boven aangewezen hulp- 

 middel het volstrekt onmogelijk zou geweest zijn om hare plaats in 't spec- 

 trum ook slechts eenigermate te bepalen. ln. 



Groote meteoriet. — In dezelfde zitting deelde de heer r. h. scott een 

 uittreksel mede van een brief, door hem ontvangen van den heer coümbary 

 directeur van het keizerlijk observatorium te Konstantinopel , waarin een ver- 

 slag is bevat van den heer l. carabello, omtrent een groote meteoriet, die 

 den 25 December j.1. bij Moerzoek in Tezzan , op 26" N.B. en 12" O.L. van 

 Parijs , is gevallen. Deze meteoriet vertoonde zich als een groote gloeijende 

 kogel, van bijna een meter in middellijn. Toen deze den bodem bereikte, 



