58 WETËNSCHAPPELIJR SIJËLAD. 



SCHEIKUNDE. 



Invloed van sommige zouten op de kristallisatie van rietsuiker. — Het 



is aan de smkerraffinadeurs sinds lang bekend, dat de eene suikeroplossing 

 een aanmerkelijk grooter deel van haar gehalte aan kristalliseerbare suiker 

 werkelijk in kristallen afzet dan de andere, in voor beide volkomen gelijke 

 omstandigheden. De oorzaak van dit verschil werd algemeen gezocht in de 

 aanwezigheid van zouten in de oplossingen , en wel zoo , dat alle zouten wer- 

 den beschouwd als de kristallisatie van de suiker belemmerend , als "melasse 

 vormers." 



Ma-RSCHALL heeft nu dienaangaande onderzoekingen gedaan , door oplossin- 

 gen van rietsuiker , met bekende hoeveelheden van juist getitreerde oplossin- 

 gen van verschillende zouten te vermengen en de hoeveelheid suiker, welke 

 na kristallisatie de moederloog nog bevatte , te vergelijken met die in de moe- 

 derloog van in volkomen dezelfde omstandigheden tot kristalliseren gebrachte 

 suiker-oplossing zonder eenig zout. Daardoor is het volgende gebleken : 



1°. Sommige zouten, zooals koolzure, azijnzure, boterzure en citroenzure 

 kali, zijn ware melassevormers. Zij belemmeren de kristallisatie, zoodat de 

 moederloog van met deze .zouten vermengde suikeroplossingen veel meer suiker 

 bevat dan de normale. 



2". Andere zouten daarentegen, als zwavelzure, salpeterzure , azijnzure, bo- 

 terzure, valeriaanzure en appelzure soda, zwavelzure en salpeterzure magnesia 

 en chloormagnesium , chloorcalcium en salpeterzure kalk en asparaginezure kali , 

 bevorderen de kristallisatie van de suiker; de moederloog van daarmede ver- 

 mengde suikeroplossingen bevat veel minder suiker dan de normale. 



3". Het is opmerkelijk hoe gering het gehalte eener suikeroplossing aan 

 een der laatstgenoemde zouten slechts behoeft te zijn, om een aanmerkelijk 

 grootere hoeveelheid suiker tot kristalliseren te brengen. Chloormagnesium 

 b, V. veroorzaakt eene vermeerdering in het gewicht der verkregen suikerkris- 

 tallen, die zeventien malen grooter is dan zijn eigen gewicht. 



4". Een aantal andere, boven niet genoemde zouten oefenden bij gelijke 

 beproeving op de suikerkristallisatie niet den minsten invloed uit. 



Ongetwijfeld zullen deze uitkomsten voor de praktijk belangrijk worden. Eeeds 

 nu verklaren zij onder anderen waarom men de grootste "oogst" van gekristalli- 

 seerde suiker verkrijgt uit met zwavelzuur geneutraliseerde oplossingen : het daarin 

 aanwezige kali — een der sterkst werkende melassevormers , — wordt namenlijk 

 door dit zuur in zwavelzure kali — een indifferent zout — veranderd. {Zeit- 

 schrift für Chemie 1871 , 2 , en daaruit Naturforscher IV, S. 179). ln. 



