WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. Ü3 



dynastie alléén was in de mode een dashond , maar met smallen snuit en spitse , 

 opstaande ooren , die evenwel niet tot jagen gebruikt werd. — Al vroeg 

 bezigde men ook den jakhals tot jachtdier, maar veel meer nog den hyena- 

 hond {Canis pictus). Eerst gedurende de 18^ en 19^^ dynastiën leerden de 

 Egyptenaren den jacht-tijger {Felis juhata) kennen , die echter bij hen nooit 

 in gewoon gebruik kwam. Daarentegen dresseerden zij katten om gedoode 

 watervogels tusschen het riet op te halen. Sommige koningen (b.v. ramses 

 II en m) lieten zich , wanneer zij ten strijde togen , door leeuwen vergezel- 

 len. {Compt. rend, Tom LXXXI, pag. 593, 632, 664 sn 777). u. l. 



De Kat. — Volgens lenormant ontmoet men de kat eerst op de monu- 

 menten der \1^ dynastie, nadat Egypte het land Kousch veroverd had. Het 

 was eerst veel later dat de Grieken en Eomeinen de huiskat leerden kennen ; 

 op geen monument en op slechts ééne munt van Tarentum komt de kat voor , 

 en op die munt is blijkbaar de wilde kat bedoeld. Het grieksche aikovpoq 

 beteekent de wilde kat ; tegen de muizen gebruikten de Grieken den wezel 

 of liever den bunsem : ya^yj. Ook het latijnsche felis duidt oorspronkelijk dit 

 laatste dier aan , en eerst in de allerlaatste tijden der republiek werd die 

 naam toegepast op de toen bekend geworden huiskat , wegens de analogie van 

 het gebruik dat men er van maakte. Echter schijnt de huiskat eerst in de 

 4^ eeuw na Chr. algemeen te zijn geworden en bekend onder haar waren naam catus 

 (syrisch Tcató^ arabisch kithth^ van het nubisch kadiska^ bornoesch gdda). 

 De Egyptenaren noemden echter de kat mau, in het koptisch schau. De 

 gewone europeesche kat (notre chat des gouttieres , zegt L.) , is volgens le- 

 normant hoofdzakelijk afkomstig van de europeesche en west-aziatische wilde 

 kat ; doch hier meer , daar minder vermengd met Felis maniculata , de Egypti- 

 sche kat. Tot dusver lenormant. — Men weet dat in den laatsten tijd beweerd 

 is dat al onze huiskatten van Felis maniculata zouden afstammen. Zoo hoogst 

 waarschijnlijk dit 't geval is met een zeer groot aantal er van, zoo onzeker 

 is dit van andere. De tamme katten loopen in habitus nog al uiteen. {Compt. 

 rend., Tom LXXI, pag. 738). d. l. 



Voortplantings-zakjes by Graptolithen. — j. hopkinson vermeldt de ont- 

 dekking daarvan bij Diptograpsus pristis , waardoor de verwantschap tusschen 

 de Graptolithidae en de Sertulariadae op nieuw bevestigd wordt. Die ''capsulae" 

 zijn , ofschoon niet in alle bijzonderheden , in de hoofdzaak identisch met de 

 goniotheken van Sertularia, Diphasia, enz. Het eenigc wezenlyke verschil 

 dat nu nog bestaat tusschen Graptolithidae en Sertulariadae is de standvas- 



