WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 69 



antimonium met sporen van arsenicum en bismuth 1.2'l^/o. Terwijl een fiksche 

 slag met een hamer haar tot poeder bracht, werd die laag door zacht hame- 

 ren in vast zilver veranderd, waarbij de dichtheid van 9,06 klom tot 10,20, 

 Hier had dus geene chemische, zoo als in de buitenste laag, maar eene 

 physische, moleculaire verandering plaats gehad. Hetzij deze door kleine maar 

 lang voortgezette veranderingen van temperatuur of door andere oorzaken te 

 weeg is gebracht, zoo kan deze moleculaire verandering van zilver, meent 

 onze berichtgever, wellicht eenig licht werpen op eene gelijksoortige verande- 

 ring bij ijzer. {Quarterly Journal of Science , July 1871, pag. 403.) 



D. L. 



SCHEIKUNDE. 



Reactief op chloroform. — Hoffmann heeft bevonden dat men op de 

 volgende wijs nog 1 deel chloroform in 5000 tot 6000 deelen alkohol kan 

 ontdekken. Het te onderzoeken vocht wordt gegoten in een mengsel van aniline 

 met eene alkoholische oplossing van bijtende soda. Wanneer chloroform 

 aanwezig is , dan grijpt bij zachte verwarming eene hevige reactie plaats , onder 

 ontwikkeling van den kenmerkenden reuk van isonitril. Bromoform, jodoform 

 en chloral doen hetzelfde , maar geene andere bekende zelfstandigheid. {Bericht, 

 d. Deutsch. Chem, Gesellsck. 3ter Jahrg. p. 769). hg. 



Reductie van chloorzilver langs den natten weg. — Het is in vele ge- 

 vallen , vooral in de photographie , wenschelijk op eene gemakkelijke en zekere 

 wijze chloorzilver tot metaal te kunnen reduceren. De volgende handelwijze 

 wordt daartoe door Dr. graeger aanbevolen. 



Het chloorzilver wordt opgelost in ammoniak ; daarop voegt men er , in 

 eene flesch met stop , stukken zuiver zink bij , waarop zich het gereduceerde 

 züver afzet. Is er genoeg zink bijgevoegd , dan kan men op die wijze in drie 

 uren J kilogram zilver reduceren. Men herkent dat de reductie volkomen is 

 daaraan, dat een droppel van het vocht in zoutzuur geen troebeling meer 

 teweeg brengt. Is de reductie afgeloopen , dan giet men het vocht af, en 

 wascht het in de flesch bevatte poeder zoolang met water uit totdat alle 

 ammoniakreuk verdwenen is. Daarop scheidt men het zilver van het zink door 

 beide te zamen in een trechter te werpen , waarvan de buis met glasstukjes 

 gevuld is , die groot genoeg zijn om het zink terug te houden , terwijl het 

 poedervormige zilver doorvloeit. Het water wordt dan zoo veel mogelijk van 

 dat laatste afgegoten, en er daarna chloorvrij geconcentreerd zoutzuur op 

 gebracht. Hierdoor wordt het aanvankelijk grauwe zilverpoeder wit. Zoo noodig , 



