WETENSCHAPPELIJK. BIJBLAD. 71 



PLANTKUNDE. 



Het geslacht LÜiam. — Voor een eeuw, in 1774, vermeldde linnaeus 

 9 hem bekende soorten van Lilium. In een overzicht dat duchartre den 

 8 Mei jl. daarvan gaf, worden er 68 opgeteld. Merkwaardig is de geogra- 

 phische verspreiding dezer soorten. Het meerendeel behoort te huis in Azië, 

 vooral in het oosten van dit werelddeel ; daarop volgt Europa en eindelijk 

 Noord-Amerika, In het zuidelijk halfrond ontbreekt dit geslacht geheel. Zelfs 

 bezuiden den Steenboks-keerkring komt het niet voor, dan alleen op berg- 

 ketenen, waar de temperatuur die der gematigde luchtstreek is. (Com/)^. rewcZz^s 

 1871 , LXXII p. 551). HG. 



DIERKUNDE. 



Veronderstelde ledematen van Trilobiten. — Voor cenigen tijd gaven wij 

 in dit Bijblad (bl. 13) bericht van de ontdekking van sporen van ledematen 

 bij een Trüobit , een soort van Asaphus , door billings , welke ontdekking 

 door WüODWARD bevestigd was. Thans schijnt echter te blijken , dat die ont- 

 dekking op eene onjuiste duiding berust. Het voorwerp , waaraan billings 

 overblijfsels van pooten meende te herkennen , is namelijk door hem in handen 

 gesteld van dana , die het in gezelschap van twee andere bevoegden , professor 

 VERRiLL en den assistent smith , beiden zeer geoefend in de kennis der crus- 

 taceën , nauwkeurig heeft onderzocht. 



Uit dit onderzoek is gebleken dat de bedoelde deelen geen pooten zijn, 

 maar de half verkalkte bogen in het vlies der buikzijde, geheel overeen- 

 stemmende met dergelijke bogen aan de buikvlakte der Macrura, waaraan 

 bij dezen de achterlijfspooten zijn ingeplant. Het is dus mogelijk dat die bogen 

 ook bij de Trilobiten dragers van bladpooten waren. {American Journal^ 

 May, 1871 p. 320). hg. 



Zoogenaamde zuignapjes bij Dytiscus. — b. t. lowne heeft aangetoond 

 dat de zoogenaamde zuignapjes aan de pooten van den mannelijken Dytiscus 

 geen zuignapjes zijn , omdat de wijze , waarop het dier zich daarmede aan 

 andere voorwerpen hecht, met de vorming van een luchtledig niets te maken 

 heeft. Heeft het dier zich binnen aan de klok van een luchtpomp gehecht, 

 dan laat het niet los, wanneer de klok leeggepompt is, maar hecht zich 

 nog vaster aan. De reden is , dat die vasthechting veroorzaakt wordt door 

 een kleverig vocht, dat door de zoogenaamde zuignapjes afgescheiden wordt. 



