82 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



heid der vlam haar maximum bereikt , en op dat punt beweegt deze zich bij 

 het minste geluid. Wanneer men vóór de vlam spreekt, danst zij op de meest 

 vreemde wijze. Zij gevoelt de vokalen, vooral de e. Wanneer men de e met 

 wat hoogen toon uitspreekt, bluscht men de vlam op 20 meters afstand uit. 

 Tyndall had zijne overtuiging te kennen gegeven dat een stroom van niet ont- 

 vlamd en tevens niet met rook gemengd gas nog gevoeliger zou zijn dan een 

 vlam. Govi heeft in eene donkere kamer een bundel zonnestralen door mid- 

 del van twee lenzen doen convergeren op een kouden gasstroom uit een bran- 

 der en het beeld opgevangen op een scherm. Wanneer men verschillende no- 

 ten zingt , ziet men dat de stroom zich des te meer verlengt naarmate de toon 

 hooger is {Les Motides, 31 Aoüt 1871, pag. 360.) d.l. 



Bevriezing van water. — Bekend zijn de proeven die reeds voorlang, on- 

 der anderen ook door huygens , genomen zijn over de kracht welke bevriezend 

 water uitoefent. Boussinguault heeft nu onderzocht wat er gebeurde , wan- 

 neer het water bevat was in holten , begrensd door wanden te sterk om te bar- 

 sten. Hij bezigde daartoe een uit staal vervaardigden loop, waarvan de wijdte 

 1,3 centim. , en de dikte van den wand 8 millim. bedroeg. Daarin werden 

 55 kub. centim. water van 4° C. gebracht en besloten door een in de opening 

 vastgeschroefd stuk. In den loop was vooraf een stalen kogel gebracht, om 

 uittemaken of het water al dan niet bevrozen was. Den 26 en 27 Decem- 

 ber 1870 werd de aldus met water gevulde loop aan eene koude van — 13° 

 blootgesteld , die allengs tot — 24° daalde. Toch bewees de bewegelijkheid van 

 den stalen kogel dat het water in den loop niet bevrozen was. Bij het los- 

 schroeven van het dekselstuk had de bevriezing oogenblikkelijk plaats (Compt. 

 rendus 10 Juillet 1871.) hg. 



Over den tijd^ dien de inducerende werking van den elektrischen stroom 

 noodig heeft j om zich in de ruimte voort te planten, heeft helmholtz 

 proefnemingen gedaan en de uitkomsten daarvan medegedeeld aan de Berlijn- 

 sche Academie {Monatsberichte 1871, pag. 292, en Philos. Magaz. 'XSXXll^ 

 p. 232.). Na de verschillende opvattingen en beschouwingen te hebben vermeld , 

 welke vroeger en later aangaande de wijze waarop die voortplanting geschiedt 

 zijn bekend gemaakt door w. weber , c. neuman, faraday en maxwell, 

 bespreekt hij uitvoeriger de uitkomsten, uit proefnemingen in 't vorig jaar 

 verkregen door blaserna. Deze had gevonden dat de snelheid dier voortplan- 

 ting in lucht slechts 550 meters en in schellak niet meer dan 330 meters 

 in de seconde bedraagt. Helmholtz toont aan welke bronnen van onzekerheid 



