WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 87 



vlucht van niet minder dan twintig voet heeft gehad , d. i. meer dan van 

 eenige bekende Europeesche soort. Hij heeft er den naam van Pt er o dactylus 

 Oweni aan gegeven {American Journal^ June 1871, pag. 472). hg. 



Snelle kleursveranderingen bij visschen. — Het was reeds bekend dat 

 sommige visschen het ook aan sommige Eeptilien, Mollusken en Crustaceën 

 eigene vermogen bezitten om binnen eenen korten tijd van kleur te veran- 

 deren. G. POUCHET heeft daarover te Concarneau eenige waarnemingen ge- 

 daan , die ten deele nieuw zijn. Hij onderzocht in de eerste plaats den invloed 

 der tetanisatie door een elektrischen toestel op soorten van Trigla , Cottus , 

 Rhomhus enzv. en bevond dat inzonderheid jonge individu's daardoor altijd 

 verbleekten. Vervolgens richtte hij zijn onderzoek op het aan de visschers 

 wel bekende feit, dat dezelfde vischsoort op verschillend gekleurden grond 

 levende ook verschillend gekleurd is. Hij doet opmerken dat dit niet het ge- 

 volg is van een werkelijk rasverschil , ontstaan door hetgeen darwin natuur- 

 keus noemt. Jonge Tarbotten en Cottus werden op laken lappen van ver- 

 schillende kleuren geplaatst en hadden na eenige uren een donkerder of een 

 lichter tint aangenomen, al naar gelang de ondergrond donkerder óf lichter 

 was. Het vermoeden dat hier een soort van reflex werkzaam is , ontstaan 

 door den invloed van het op het netvlies gevormde beeld op de zamentrek- 

 king der chromatophoren lag voor de hand. Pouchet maakte daarom de 

 visschen blind. Een Cottus leverde een negatief resultaat. Een tarbot daaren- 

 tegen , die genomen was uit zoodanige die half op een zwarten , half op een 

 grijzen grond leefden , werd , nadat de oogen verwijderd waren , gelijkmatig 

 rosachtig van kleur, ongeveer het midden houdende tusschen die der bewo- 

 ners van twee vijvers waarin hij beurtelings geplaatst werd, lichter dan de 

 tarbotten die op een zwarten ondergrond en donkerder dan die welke op een 

 witten ondergrond leefden. Die toestand duurde onveranderd veertien dagen 

 lang voort, tot aan het tijdstip waarop P. Concarneau verliet. (Compt reiid. 

 1871. 26 Juni). hg. 



MENSCHKUNDE. 



Dagelijksche hoeveelheid voedsel voor een volwassene. — Als gevolg van 

 onderzoekingen naar aanleiding van de belegering van Parijs in 't werk ge- 

 steld , deelde onder anderen Dr. sÉe mede, dat liet dagelijksch rantsoen 

 voedsel voor een volwassene op deze wijze kon bepaald worden: 100 grm. 

 vleesch, 20 grm. gezouten visch, 750 grm. brood, 50 grm. spek en 50 grm. 



