WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 95 



GedaaDte- en teeltwisselingen van Infasoriên. — Dat de Infasoriën ver- 

 schillende gedaantewisselingen ondergaan en dat tot dusver als zelfstandige 

 vormen beschreven soorten slechts tijdelijke vormen zijn gedurende eene zekere 

 levensphase van eene zelfde soort , is meer dan waarschijnlijk , en enkele reeds 

 vroeger bekend geworden waarnemingen duiden dan ook daarop. Volgens on- 

 derzoekingen , onlangs medegedeeld door den heer t. c. hilgard in het 

 American Journal of science and arts, 1871 p. 20 en 88, zouden die ge- 

 daantewisselingen , welke ten deele de beteekenis van teeltwisseling hebben , ech- 

 ter nog aanmerkelijker zijn , dan men zich dit als waarschijnlijk voorstelde. Het- 

 zelfde wezen zoude achtereenvolgens zich tot zoo verschillende vormen ontwik- 

 kelen , dat deze tot onderscheiden geslachten gebracht zijn , als Vorticella , 

 Oxytricha, Paramaecium , e. a. Ja de schrijver vermeldt zelfs eene verder 

 gaande ontwikkeling tot Eotatoriën en Planariën. Ofschoon nu onder de 

 medegedeelde feiten er zeker eenige zijn , die zeer de aandacht verdienen , zoo 

 zijn de van geen afbeeldingen vergezelde beschrijvingen niet duidelijk genoeg 

 om daarover een bepaald oordeel te vellen. Wij vestigen er derhalve alleen de 

 aandacht op. De volledige levensgeschiedenis van een enkel infusorium zoude 

 voorzeker eene belangrijke aanwinst voor de wetenschap zijn. 



In verband hiermede wijzen wij ook nog op twee opstellen van den heer 

 metcalfe JOHNSON , geplaatst in het Monthly MicroscopicalJournal , April 

 en Mei 1871, waarin dergelijke, ten deele nog vreemdere overgangen van 

 den eenen vorm in den anderen vermeld worden, waaromtrent wij echter ook 

 wel zullen doen ons oordeel voorloopig op te schorten. hg. 



Dieriyk zetmeel. — Dareste heeft eenige jaren geleden (Bijblad, 1867 

 bladz. 1 7) gewezen op het bestaan , in de dojers van hoendereieren , van mikros- 

 kopische korrels, die physische en chemische eigenschappen bezitten, welke 

 geheel vergelijkbaar zijn met die van amylum, en die hij daarom heeft be- 

 schouwd als korrels van dierlijk amylum. Dit was eene analogie meer tus- 

 schen het ei en het zaad, tusschen de physiologie van dieren en van planten. 

 Sedert dien tijd is de juistheid van zijne waarnemingen wel eens bestreden , 

 't geen, zegt dareste, afhangt van de moeielijkheid om die amylum-korrels 

 goed te onderkennen. Hij deelt daarom eene handelwijs mede , waardoor men tot 

 die onderkenning gemakkelijk kan geraken , maar waaromtrent wij naar het opstel 

 zelf van D. moeten verwijzen. Alleen merken wij hier op, dat het amylum 

 in het ei eenige malen te voorschijn komt en weder verdwijnt , en dat da- 

 reste drie en waarschijnlijk vier achtereenvolgende generatiën er van heeft 

 kunnen constateren, van het eerste verschijnen van het ei in het ovarium af 



