DIERLIJKE VERMOMMING. 9 



der tarbotten en van andere visschen uit de familie der Pleuronectoiden 

 zich wijzigt in overeenstemming met de kleur van den ondergrond. 

 De fransche natuuronderzoeker pouchet zag dit bevestigd bij jonge 

 tarbotten, die hij op lappen laken van verschillende kleur plaatste. 

 Naar gelang de kleur van dat laken meer of minder donker was , 

 hadden ook na verloop van eenige uren de visschen eene meer of min- 

 der donkere tint aangenomen. Zij hadden als het ware van kleed ver- 

 wisseld. Toen kwam hij op het denkbeeld hen de oogen uit te steken , 

 en ziet! — de kleursverandering vertoonde zich niet meer. Zouden de 

 visschen zich dan daarvan bewust zijn ? Of zouden wij hier moeten 

 denken aan eene dier bewegingen welke met noodzakelijkheid volgen 

 op eenigen uitwendigen prikkel, in dit geval op de gezichtszenuw aan- 

 gebracht ? Wie zal die vragen met zekerheid beantwoorden ! Het laatste 

 is het waarschijnlijkste. Toch doen andere waarnemingen, door de 

 heeren leslie en robert holland bij de poppen van vlinders gedaan , 

 aan een bewust opzet denken. Beiden zagen dat de kleur der poppen 

 van een en dezelfde vlindersoort zich wijzigt naar die van den onder- 

 grond. Leslie plaatste rupsen van Pontia rapae in witte en in zwarte 

 dozen, en zij veranderden in poppen welker kleur in de eerste licht, 

 in de tweede donker was. 



Nergens trouwens ontmoet men zoo dikwerf de genoemde overeen- 

 komst der kleur met die der voorwerpen , te midden waarvan zich het 

 dier ophoudt, als onder de Insekten. Zeer vele rupsen zijn groen als 

 de bladeren waarover zij kruipen en waarmede zij zich voeden. Onder 

 de soorten van sprinkhanen zijn velen groen als het gras waartusschen 

 zij rondspringen. Daarentegen zijn insekten die op den grond of op 

 boomstammen leven zeer dikwijls grauw of bruin gevlekt. Niet zelden 

 gebeurt het dat èn kleur èn teekening zoo zeer gelijk is aan die van 

 den ondergrond dat men op eenigen afstand niets van het insekt onder- 

 scheidt. En dit wordt waargenomen bij soorten van een en hetzelfde 

 geslacht , die derhalve in maaksel en gedaante zeer na overeenstemmen , 

 maar eene verschillende woonplaats hebben. Van het kever-geslacht 

 Cicindela zegt w allace: "Onze gewone Cicindela campestris leeft op 

 grazige oevers en heeft eene schoone groene kleur , terwijl C. maritima , 

 die alleen langs het zandige zeestrand wordt aangetroffen , licht bruin- 

 achtig geel is, zoodat men haar bijna niet ziet. Een groot aantal soor- 

 ten, die ik zelf op de Oost-indische eilanden gevonden heb, worden 

 op gelijke wijze beschermd. De schoone Cicindela gloriosa met hare donkere. 



